در جوامع غربى، احزاب بيشتر از نوع واسطه‌اند تا مبتكر و انديشه‌ساز. احزاب واسطه به احزابى گفته مى‌شود كه هدفشان صرفا پيروزى در انتخابات است. ازاين‌رو، به طيفى گسترده از منافع و ايدئولوژى‌ها متوسل مى‌شوند؛ زيرا هدف آنها تنها جلب آراى شهروندان است و شعارى نمى‌دهند كه در قافيه آن بمانند و به گونه‌اى برنامه ارائه مى‌كنند كه هيچ گروه رأى دهنده را نااميد نكنند؛ لذا موضع‌گيرى صريح نمى‌كنند.

حاصل آنكه اصول فكرى احزاب مشترك است؛ فقط اولويت‌ها متفاوت‌اند.

٣- ٣. مشروعيت مردمى‌

دمكراسى بر «اومانيسم» متكى است. نظريات مربوط به اين كه حيات منشأ طبيعى داشته، امرى است كه در تفكر ايونى و سوفسطايى يافت مى‌شود. ازاين‌رو رگه‌هاى انديشه اومانيسم در يونان باستان يافت مى‌شود.[١] منشأ اجتماعى الحاد و اومانيسم گسترش افق‌ها از طريق تماس فزاينده يونانيان با ملت‌هاى ديگر در طى جنگ‌ها و مسافرت‌ها است از اين طريق به تدريج روشن شد كه آداب و رسوم و معيارهاى رفتارى محلى و نسبى‌اند و منشأ الهى ندارند.[٢] امروزه قوام دمكراسى به مشاركت است عدم شركت شهروندان در انتخابات، به هر دليلى كه باشد، بيانگر كاستى در دمكراسى است.[٣] مشاركت شهروندان، در گزينش فرمانروايان و اخذ تصميات سياسى، از ويژگى‌هاى دمكراسى به حساب مى‌آيد. امروزه، مشاركت شهروندان از طريق سيستم نمايندگى اعمال مى‌گردد. افكار عمومى منشأ

[١] - دبليو. كى. سى گاترى. تاريخ فلسفه يونان، ص ٤٠ و همچنين ر. ك: دان كيوپيت، درياى ايمان، تهران، نشر مركز، ١٣٧٧.

[٢] - دبليو. كى. سى گاترى، تاريخ فلسفه يونان، ص ٤٢.

[٣] - كارل كوهن، دمكراسى، ترجمه فريبرز مجيدى، تهران، خوارزمى، ١٣٧٣، ص ٧٤.