بايد مراجعه كنيم؟ و آن حضرت در جواب مرقوم فرموده‌اند كه در اين مورد به «راويان حديث ما» مراجعه كنيد. اكنون ببينيم مراد از «روايان حديث» چه كسانى هستند.

ممكن است كسى بگويد منظور از «روايان حديث» هر كسى است كه مثلا كتاب اصول كافى يا رسائل الشيعة يا هر كتاب روايى ديگر را بردارد و احاديث و روايات آن را براى مردم بخواند و نقل كند. اما با اندكى دقت و توجه معلوم مى‌گردد كه اين تصوّر درست نيست؛ زيرا كسى كه در زمان ما مى‌خواهد از قول پيامبر صلّى اللّه عليه و اله يا امام صادق و ساير ائمه عليهم السّلام حديث و روايتى را نقل كند، بايد به طريقى احراز كرده باشد كه اين حديث واقعا از پيامبر صلّى اللّه عليه و اله يا امام صادق عليه السّلام يا امام ديگر است، و در غير اين صورت حق ندارد و نمى‌تواند بگويد امام صادق عليه السّلام چنين فرموده و اگر درحالى‌كه آن حديث و روايت به هيچ طريق معتبرى برايش ثابت نشده، مع هذا آن را به امام صادق عليه السّلام و يا ساير ائمه و معصومين عليهم السّلام نسبت دهد، از مصاديق كذب و افتراى بر پيامبر و امامان عليهم السّلام خواهد بود كه گناهى بزرگ است. به عبارت دقيق‌تر، اگر كسى بخواهد حديثى را از پيامبر يا امامى نقل كند، حتما بايد بتواند براساس يك حجّت و دليل شرعى معتبر آن را به امام معصوم عليه السّلام نسبت دهد و واضح است كه اين گونه نقل حديث كردن نياز به تخصّص دارد و تخصّص آن هم مربوط به علم پزشكى يا مهندسى يا رايانه و ساير علوم نيست؛ بلكه مربوط به علم فقه است و «فقيه» كسى است كه چنين تخصّصى برخوردار است. بنابراين، مقصود از «راويان حديث» در واقع همان فقها و علماى دين هستند.

با توجّه به توضيحى كه درباره دو واژه «حوادث واقعه» و «رواة حديث» داديم، اكنون معناى توقيع شريف اين مى‌شود كه امام زمان عليه السّلام فرموده‌ند: «درباره مسائل و مشكلات و رخدادهاى اجتماعى كه در زمان غيبت من در جامعه اسلامى پيش مى‌آيد