«يك چنين چيزى ما مى‌خواهيم كه آن كسى را كه در رأس است، او هم با مردم رفيق باشد و بنشيند و خودش را نگيرد، در بين مردم بنشيند، با آنها صحبت كند ... ما مى‌خواهيم يك چنين چيزى پيدا بشود كه ملت حافظ دولت به همه جهات باشد، دولت هم حافظ منافع ملت به همه جات باشد».

حضرت امام در تبيين ضرورت اين نكته كه حكومت و دولت اسلامى مى‌بايست در خدمت مردم باشد، به صدر اسلام و سيره معصومان عليها السّلام استناد مى‌كنند و دراين‌باره مى‌فرمايند:

«اسلام سردارهايش هم توى مردم هستند و پيغمبر اسلام صلّى اللّه عليه و اله خود سردار همه بود، بزرگ همه بود، توى مردم با مردمى مى‌آمد مى‌نشست، توى مسجد مى‌نشست مثل ساير مردم. حضرت امير عليه السّلام آن وقت كه حكومت يك مملكتى بود كه چندين برابر ايران بود ... مى‌آمد با مردم مى‌نشست، معاشرت مى‌كرد براى اينكه از مردم نمى‌ترسيد، ظلم نكره بود به مردم تا بترسد. خلاقى نكرده بود كه از مردم بترسد، براى مردم بود، مردم او را حامى خودشان مى‌دانستند».[١]

ويژگى‌هاى رهبران مردم مدار

حضرت امام در راستاى حفظ شاخصه مردم‌مدارى و مردم‌سالارى دينى ويژگى‌هايى را براى مسؤولان برمى‌شمرند، از جمله:

[١] - همان.