پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢١١ - در گستره قرآن كريم

خود را ناچار از اقرار به آيات متشابه و بينات روشن آن مى‌دانند، خداوندا تو اين كتاب را سربسته بر پيامبرت محمد صلّى اللّه عليه و آله فروفرستادى و علم تفصيلى شگفتى‌هاى آن را به او الهام كردى و آن علم را به ميراث به ما رساندى و بدين ترتيب ما را بر كسانى كه چنين علمى به كتاب تو ندارند برترى بخشيدى و نيروى فهم حقايق و عمل به آن را به ما عطا كردى تا با اين افتخار ما را بالاتر از آنان كه تاب قيام به حق آن را ندارند قرار دهى پس اى خدا همچنان كه دل‌هاى ما را حامل قرآن ساختى و از سر رحمت فضيلت و شرافت آن را بر ما شناساندى بر محمد كه همواره با قرآن با مردم صحبت مى‌كرد و خاندانش كه خزانه‌داران حقيقت قرآنند درود فرست و ما را از كسانى قرار ده كه اعتراف دارند اين قرآن از جانب تو است تا هيچ‌گاه در تصديق آن شكى به دل راه ندهيم و فكر انحراف از راه مستقيم آن در خاطرمان نيايد[١].

قرآن معجزه بزرگ اسلام است و فرزند خاندان نبوت در اين فراز از دعا به قسمتى از معارف نورانى آن اشاره نموده است كه به توضيح بعضى از نكته‌هاى آن مى‌پردازيم:

١. خداوند متعال قرآن را به‌عنوان نورى فروفرستاده تا راهنماى گمراهان و مرشد سرگشتگان بوده هدف نهايى خلقت را به بندگان خدا بنماياند.

٢. خداوند متعال قرآن شريف را حاكم بر همه كتاب‌هاى آسمانى پيشين كه بر پيامبران خود نازل كرده قرار داده است و اين حقيقت را بر ما آشكار كرده كه كتاب‌هاى آسمانى پيشين دستخوش تحريف و تبديل منحرفان و مدعيان گمراه شده‌اند.

٣. خداوند متعال داستان‌هاى پيامبران را كه در قرآن فروفرستاده بر ساير

[١] . صحيفه سجاديه بخشى از دعاى آن حضرت در ختم القرآن ٤٢.