پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٨٨ - بخش دوم زندگانى امام زين العابدين عليه السلام در مدينه

كننده مظلوميتى بود كه اهل بيت عليهم السّلام با آن مواجه شدند چه از جهت قتل امام حسين عليه السّلام و چه از جهت اسارت اهل بيت عليهم السّلام و چه از جهت هتك‌حرمت بعد از واقعه كه همان بر سر نيزه كردن سرهاى مقدس شهدا مخصوصا سر مقدس امام حسين عليه السّلام و شهربه‌شهر گرداندن آن است.

امام سجاد عليه السّلام در ادامه اين خطابه با يك اشاره سريع، مؤثر و گويا آنچه اهل بيت عليهم السّلام متحمل آن شده بودند از اسارت و دورى از وطن و رفتار نامناسب و خواركننده را توصيف نمود در حالى‌كه آن خاندان وحى و معدن رسالت، پيشوايان اهل ايمان و درهاى خير و رحمت و هدايت بودند.

امام عليه السّلام خطبه خود را باتوصيفى دقيق از جناياتى كه سپاهيان دستگاه اموى در حق اهل بيت عليهم السّلام مرتكب آن شده بودند به‌پايان بردند، چراكه اگر پيامبر اكرم صلّى اللّه عليه و آله به آنان دستور شكنجه و مثله كردن اهل بيت عليهم السّلام خود را داده بود بيش از اين‌كه كردند نمى‌توانستند انجام بدهند در حالى‌كه پيامبر مردم را حتى از مثله كردن سگ هار نهى كرده، در عين‌حال آنان را به حفظ احترام اهل بيت عليهم السّلام خود توصيه كرده، احترام ايشان را با احترام خود برابر دانسته و جز دوستى نزديكان خود مزد رسالت از آنان نخواسته بود در اين‌صورت چگونه مى‌توان كار آن مردم را توجيه كرد؟

امام سجاد عليه السّلام در اين خطبه سعى كرد تا مظلوميت اهل بيت عليهم السّلام را به مردم عرضه نمايد تا روح قيام را در اهل مدينه بيدار كند و بيدارى انقلابى آنان را ضد ظلم و ديكتاتورى اموى و سركشى سفيانى برانگيزد.

در آن سال كه والى مدينه وليد بن عتبة بن ابى سفيان بود مدينه اوضاع آرامى نداشت آشكارترين شاهد اين وضع ناآرام سه بار تغيير والى در طى دو سال است يزيد، وليد بن عتبه را از كار بركنار كرده و به‌جاى او عثمان بن‌