پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ٢٤٣ - از ميان پندها و حكمتهاى درخشان امام عليه السلام

بر شما پس تا مى‌توانيد از خدا پروا كنيد زيرا هيچ‌توانى جز از ناحيه خدا نبوده و بر كسى جز او توكلى نيست، و درود خدا بر پيامبرش محمد و آل او باد.

٧. به راستى كه دنيا به شما پشت كرده و آخرت رو به سوى شما مى‌آيد، هركدام از اين دو فرزندانى دارند، پس شما پسر آخرت باشيد نه دنيا، به دنيا زهد ورزيد و به آخرت روكنيد، زيرا پارسايان زمين را فرش زندگى، خاك را بستر خواب، كلوخ زمين را ناز بالش خواب و آب را عطر خود ساخته‌اند، و تنها به قدر معاش خود از دنيا برمى‌گيرند، بدانيد، هركس شيفته بهشت است به كارهاى خوب گرايش دارد و از شهوات خوددارى مى‌كند و هركه از آتش دوزخ بيمناك است از گناهان خود باز مى‌گردد و هركس در دنيا پارسايى پيشه كند مصيبت دنيا بر او آسان مى‌گردد و آن را ناگوار نمى‌داند، خداوند متعال بندگانى دارد كه دل‌هايشان در گرو پاداش آخرت است، گويا آنان به چشم خويش بهشتيان را در نعمت‌هاى جاويدان، و دوزخيان را در حال عذاب مى‌بينند، همانانند كه مردم از شر آن‌ها در امان هستند، دل‌هايشان اندوهگين، جان‌هايشان پاك و خواسته‌هايشان ناچيز است، آنان روزهاى كوتاهى را به بردبارى مى‌گذرانند كه آسايش درازمدت آخرت را در پى دارد، چون شب فرا مى‌رسد در حالى‌كه اشك چشم‌شان بر گونه‌هايشان جارى است و تضرع به درگاه او از تمام وجودشان مى‌جوشد، به‌پا مى‌خيزند و براى رهايى از آتش دوزخ تلاش مى‌كنند، و چون روز برآيد فرزانگان دانشمند و نيكوكاران پرهيزكارند، از لاغرى به تير كمان مانند كه شدت عبادت از ترس خدا چنين لاغرشان ساخته است، هركه آنان را ببيند بيمارشان پندارد در حالى‌كه آنان هيچ بيمارى ندارند، يا اينكه در سلامت عقل آن ترديد مى‌كنند در حالى‌كه نيروى فكرى آنان به شدت مشغول ياد آتش دوزخ و عذاب‌هاى آن است.