پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٩٣ - جلوههايى از عرفان الهى در مناجات امام سجاد عليه السلام

طائعيك و أخلص عبّادك ...»؛

خدايا خاطره وقتى كه ياد تو بر دل الهام مى‌شود چقدر گوارا و ره پيمودن به سوى تو در راه‌هاى غيبى، سوار بر مركب انديشه چه شيرين است، عشقت چه خوش طعم و باده قربت چه گوارا است ... پس ما را از رانده شدن و دور گرديدن پناه ده و از خصوصى‌ترين آشنايان، شايسته‌ترين بندگان و راستگوترين فرمانبرانت قرار ده‌[١].

امام زين العابدين عليه السّلام به واقع سرور موحدان و رهبر عارفان خداوند بود.

عبادت آن حضرت هرگز از سر تقليد نبوده بلكه ناشى از شناخت كاملى بود كه به خداى تعالى داشت در عبارت مذكور آن حضرت پرده از منتهاى آرزويش برداشته كه همانا اخلاص در عبادت خداوند متعال است.

آن حضرت در مناجات ذاكران فرموده است:

«إلهي فألهمنا ذكرك في الخلاء و الملاء و الليل و النّهار و الإعلان و الإسرار، و في السرّاء و الضرّاء، و آنسنا بالذكر الخفيّ، و استعملنا بالعمل الزكيّ و السعي المرضيّ ...؛

خداوندا ياد و ذكر خود را در ميان جمع و خلوت، شب‌وروز، پنهان و آشكار و در خوشى و ناخوشى در دل‌هايمان انداز و ما را با ذكر خفى دمساز كن و در كردارى پاكيزه و كوششى مورد رضايت خود به كار وادار.

أنت المسبّح في كلّ مكان، و المعبود في كلّ زمان، و الموجود في كلّ أوان، و المدعوّ بكلّ لسان، و المعظّم في كلّ جنان، و أستغفرك من كلّ لذّة بغير ذكرك، و من كلّ راحة بغير انسك، و من كلّ سرور بغير قربك، و من كلّ شغل بغير طاعتك ...»؛

[١] . مناجات العارفين.