٥. خداوندا بر پاكيزگان اهل بيت او درود فرست هم آنان كه براى به‌پا داشتن امر خود برگزيدى و خزانه‌داران علم، نگاهبانان دين، جانشينانت در زمين و حجت خود بر بندگان كرده، آنان را به خواست خود از پليدى و آلودگى پاك كرده و وسيله رسيدن به خود و راه رسيدن به بهشتت قرارشان داده‌اى.

٦. خداوندا در هرروزگارى دين خود را به وسيله پيشوايى پشتيبانى كرده‌اى كه همچون پرچم هدايت در ميان بندگانت افراشته و چونان نورافكنى در شهرهايت به‌پايش داشته‌اى، ريسمان او را به ريسمان خود (حبل اللّه) متصل كرده و او را پلكان رسيدن به رضايت خويش نموده‌اى، پيروى‌اش را بر همگان واجب و از نافرمانيش بيم داده بندگان را به اطاعت فرمان‌هايش، خوددارى از آنچه از آن نهى كرده و عقب يا جلو نيفتادن از او فرمان داده‌اى، پس او نگهدار پناهندگان، پناهگاه مؤمنان، دستاويز متمسكان و زيبايى جهانيان است.

٧. محبت دنياى پست را از دلم بر كن كه از توجه به آنچه در نزد تو است بازم داشته، مانع يافتن وسيله‌اى براى رسيدن به تو شده و مرا از فكر نزديك شدن به تو وامى‌دارد و فقط، رازو نياز كردن با تو در شب‌وروز را در نظرم بياراى و چنان نيروى بازدارنده‌اى به من عطا كن كه مرا به مقام خشيت نزديك و از ارتكاب آنچه بر من حرام كرده‌اى بازم داشته، از بندگى گناهان بزرگم برهاند، لوث نافرمانى و آلودگى به خطا را از من بزداى و جامه عافيتت را بر اندامم بپوشان.

٨. و مرا به قوت و قدرت خودم وامگذار و در آن روز كه مرا براى ديدار خود بر مى‌انگيزى شرمگينم مكن و در برابر دوستانت رسوايم مساز، ياد خود را از خاطرم مبر و توفيق شكرگزارى را از من مگير، بلكه در هنگام فراموشى و غفلت آنان كه نعمت‌هايت را ناديده مى‌انگارند ياد و شكرت را همراهم كن و همواره مرا الهام كن كه بر آنچه داده‌اى ثناگويت بوده و بر آنچه فرستاده‌اى اقرار كنم رغبتم را به سوى خود از رغبت راغبان بيشتر و ستايشم را از ستايش ستايشگران بالاتر بدار و مرا در هنگامى كه به تو نياز دارم فرونگذار.