پيشوايان هدايت - حكيم، سيد منذر؛ مترجم عباس جلالي - الصفحة ١٨٣ - دعاى امام عليه السلام در روز عرفه

٩. هراسم را در تهديدت، پرهيزم را در آنچه در آن با من اتمام حجت كرده‌اى و بيمناكى مرا در هنگام تلاوت آياتت منحصر كن. شبم را به شب‌زنده‌دارى براى عبادتت و خلوت‌كردن و حاجت خواستن از تو آباد كن تا رهايى از آتش دوزخ و پناه جستن از عذابى كه اهل آن بدان گرفتار آمده‌اند را پيوسته از تو بخواهم. مرا در طغيانم سرگردان و در نادانيم تا دم مرگ بى‌خبر مگذار كه مايه عبرت و پند گرفتن ديگران يا باعث گمراهى عده ديگرى شوم. مرا در زمره گرفتاران مكر خود قرار مده و در وقت نعمت، ديگرى را جايگزين من مساز.

١٠. دلم را به آنچه در نزد تو است مطمئن و همتم را يكسره به كار خود مبذول دار، مرا به كارى گمار كه خاصان خود را به آن مى‌گمارى و به وقت غفلت خردها طاعتت را با دلم بياميز.

١١. آبرويم را از خواهش و روانداختن به كسى از جهانيان حفظ كن و مرا از درخواست آنچه در نزد فاسقان است بازدار، مرا پشتيبان ستمگران و در محو كتابت دستيارشان قرار مده‌[١].

[١] . صحيفه كامله سجاديه دعاى/ ٤٧.