استفتاآت - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٩٥ - س ٤٤
س: ٤٢
- اگر مجريان عقد در موقع إجراء عقد، نام اشخاص را مرخّم كنند (مثلا مسيح اللّه را مسيح بگويند) آيا عقد إشكالى پيدا مىكند؟
ج
- اسم بردن ميزان نيست، همين قدر كه عقد براى شخص معيّنى خوانده شود و به نحوى آن شخص را معلوم نمايند كفايت مىكند.
س ٤٣
- شخص عاقد از پسر و دختر وكالت مىگيرد كه صيغه عقد را جارى نمايد، و همان شب زوجين زفاف مىكنند، عاقد فراموش مىكند كه إجراء عقد كند، پس از دو روز عقد متذكّر مىشود كه صيغه عقد را جارى نكرده و فورى صيغه عقد را جارى مىنمايد، آيا عمل زوجين در اين مدّت چه صورت دارد؟ آيا عاقد كه از روى سهو و فراموشى عقد نخوانده چه حكمى دارد؟
ج
- چيزى بر عاقد نيست، و عمل مقاربت پيش از عقد اگر به اعتقاد اينكه وكيل عقد را خوانده و زوجيّت حاصل شده انجام گرفته حكم وطى شبهه «^» را دارد.
س ٤٤
- اگر زوج يا زوجه براى ازدواج به كسى وكالت دهند، و آن وكيل هم به كس ديگر تا به عاقد برسد؛ آيا عاقد بايد وسائط را در متن عقد ذكر كند يا
^- وطى شبهه؛ يعنى همبسترى با غير زوجه به گمان زوجيّت او، و احكام آن در كتب فقهيه مندرج است.