استفتاآت - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٩٣ - س ٣٩
صيغه عقد ازدواج
س: ٣٧
- كسى سواد عربى ندارد ولى از روى رساله فارسى مىتواند صيغه متعه را بخواند، آيا صحيح است يا بايد به عربى صحيح خوانده شود؟
ج
- در صورت إمكان به عربى صحيح خوانده شود.
س ٣٨
- اگر كسى معناى قصد انشاء را نداند ولى عقد را صرفا به قصد محرم شدن جارى نمايد، آيا عقد صحيح است؟ مثلا اگر دختر و پسرى عقد را دوتائى بين خود جارى كنند، به طورى كه پسر قصد انشاء و معناى هر يك از كلمات عقد را بداند ولى دختر قصد انشاء و معناى كلمات را نداند و ايجاب را به قصد آن كه با آن پسر محرم بشود بخواند با قرائت صحيح (و پسر هم صيغه قبول را به قصد انشاء بخواند با قرائت صحيح، و از هر كلمه معناى آن را قصد نمايد) و در عقد مذكور دختر مقدار مهريّه خود را كه پدر دختر تعيين كرده مىداند كه چقدر است، آيا عقد مذكور صحيح است؟
ج
- در فرض سؤال عقد صحيح است.
س ٣٩
- در ازدواج دختر و پسرى، دختر با اجازه پدرش به پسر براى جارى نمودن عقد دائم بين خودشان وكالت داده است، و پسر بنا به وكالتى كه دختر به وى داده است خودش عقد دائم را بين خود و موكّلهاش از روى رساله و به قصد انشاء جارى نموده است، و براى اطمينان بيشتر- با اينكه قواعد دستور زبان عربى را نمىداند ولى معناى هر يك از كلمات صيغه عقد دائم را مىداند- يك بار هم عقد را در دو صيغه «أنكحت موكّلتى ... لنفسى دواما على الصّداق