استفتاآت - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٦٢ - س ٣
أحكام ديات
[مسائلى در ديات]
س: ١
- پسر بچّهاى چهاردهساله به وسيله پرتاب قوّه راديو چشم پسر بچّه چهار سالهاى را معيوب نموده، شهود ادّعاء مىكنند كه عمد بوده و هدفگيرى شده، نظريّه خود را مرقوم فرمائيد.
ج
- ديه دارد، و اگر ضارب به حدّ بلوغ نرسيده ديه آن بر عاقله است.
س ٢
- در منازعه دو طفل، سر يكى از آنان به وسيله پرتاب سنگ ديگرى مجروح شده، و مقدارى هم خون آمده، أوّلا ديهاش چقدر است؟ و ثانيا اگر وليّ طفل مذكور عفو كرد از وليّ ضارب رفع تكليف مىشود يا خير؟
ج
- ديه آن دو شتر است، و بر عاقله است، و مال طفل مجروح است، و وليّ او حقّ عفو ندارد مگر آنكه مصلحت طفل در عفو باشد.
س ٣
- در مفروض فوق و با عدم رفع تكليف با عفو، اگر وليّ طفل مجروح بگويد: «ضامنم بعد از بلوغ ديه را به او بدهم، و يا رضايت او را جلب نمايم» آيا اين گفته در إسقاط تكليف طرف مقابل كافى است؟