استفتاآت - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٥٦ - س ٣٠
س: ٢٨
- اگر شوهر شاغل بودن زن را صلاح نداند، و شاغل بودن زن باعث از هم پاشيدن زندگى زناشوئى شوهر شود، آيا شوهر حقّ ممانعت او را دارد يا نه؟
ج
- اشتغال زن اگر موجب تضييع حقوق زناشوئى شوهر نباشد مانع ندارد، ولى بيرون رفتن زن از خانه شوهر منوط به اجازه شوهر است.
س ٢٩
- زنى در هنگام عقد شغل خود را به شوهر گفته، و در عقدنامه ذكر شده، و در مدّتى كه در منزل شوهر به سر برده به شغلش ادامه داده، بعد از چند ماه (به واسطه رفتار غير اسلامى و عدم توافق اخلاقى) با هم متاركه نموده، و زن در منزل پدر بسر مىبرد؛ و زمانى كه در حال متاركه بودهاند كوچكترين نفقه و خرجى از طرف شوهر نرسيده، اكنون شوهر طىّ شكايتى عدم رضايت خود را از كار كردن زن إعلام داشته! أوّلا اينك با هم زندگى مشترك ندارند كه تضييع حقّى از او شده باشد. ثانيا زن مجبور به ادامه شغل براى امرار معاش مىباشد، چون كوچكترين درآمدى ندارد.
با توجّه به مسائل بالا آيا شوهر مىتواند از كار كردن زن جلوگيرى نمايد؟
ج
- اگر در ضمن عقد شرط اشتغال براى زن شده يا عقد مبنىّ بر اين شرط واقع شده زن مىتواند به شغل خود ادامه دهد، و شوهر نمىتواند مانع شود.
س ٣٠
- اين جانب پسرى داشتم كه در ابتدا قالىباف بوده، بعد از ازدواج تا