استفتاآت - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٧٤ - س ٣٧
س: ٣٥
- شخصى در گذشته بهره داده است، و تنها مدرك او چك و سفته است كه نزد بانكها است ولى آنها (به استناد اينكه ده سال از واگذارى چك يا سفته مىگذرد) از ارائه مدرك خوددارى مىنمايند، به همين علّت حقّ بهره دهنده ضايع مىشود. آيا شخصى كه بهره داده است مىتواند با قسم خوردن به حقّ خود برسد؟ يا قسم خوردن منحصر به ربا خوار و مدّعى عليه مىباشد؟
ج
- كسى كه ادّعاء دادن بهره مىكند مدّعي است، و بايد دعواى خود را با بيّنه شرعيّه إثبات كند.
س ٣٦
- اگر مدّعى إقامه بيّنه نكند و تقاضاى قسم هم نكند، و دعوى هم طورى باشد كه با عدم إقامه بيّنه و عدم تقاضاى قسم مدّعى، موقوف نمىشود (مثل موردى كه منكر مىگويد دين را أداء كردهام، و مدّعى نه بيّنه إقامه كند، و نه تقاضاى حلف نمايد، در عين حال خواهان طلبش باشد) در اين موارد دعوى چگونه بايد فيصله پيدا كند؟ آيا حاكم مىتواند مدّعى را إلزام به مطالبه يمين كند؟
و يا خودش منكر را قسم دهد؟ و يا راه ديگرى هست؟
ج
- حاكم مىتواند در مورد مزبور خودش منكر را قسم دهد.
حجّيّت اسناد
س: ٣٧
- محترما از حضرت إمام استدعاء دارم بفرمائيد:
آيا اسناد رسمى مملكتى و يا نوشتههاى عادى كه به امضاء علماء بزرگ و با مهر آنان ممهور باشد در فصل خصومت مىتواند مثل «شاهد» حجّت باشد؟ يا