استفتاآت - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٦٥ - س ٩
س: ٨
- مدّت سه ماه قبل در قريهاى نزاع واقع شد، و در نتيجه يك نفر به قتل رسيد، مأمورين دولتى جهت ممانعت از درگيرى مجدّد، متّهمين به قتل را با خانه و زندگى به دو فرسخى قريه بردند.
پس از چند روز أولاد مقتول و بستگان او مسلّحانه دور خانه متّهمين را محاصره كرده و أحشام آنان را شبانه به غارت بردند. افراد غارت شده در همان شب به تعقيب غارت كنندگان رفتند و در نتيجه سه نفر از صاحبان أحشام به دست غارت كنندگان مهاجم به قتل رسيدند، مهاجمين تعدادى از گاو و گوسفندان را هم كه به سرقت برده بودند با تفنگ كشتند و يك نفر نيز از مهاجمين و غارت كنندگان كشته شد. آيا ديه غارت كننده مقتول بر عهده مالباختگان است يا خود مهاجمين؟
ج
- كسى كه به قصد غارت أموال محترم شخص ديگر هجوم كرده و در دفاع صاحب مال از جان و مال خود كشته شده ديه ندارد. و نزاع و احياء حقّ شرعى ورثه مقتول أوّل بايد در دادگاه مطرح و بررسى شود.
س ٩
- در بعضى از جراحتها كه شتر به عنوان ديه تعيين شده (مانند شجاج «^») گاهى ديه به پانزده شتر مىرسد و اين زيادتر از أصل ديه نفس است كه جانى در ديات انتخاب مىنمايد همانند ده هزار درهم، لطفا در اين زمينه به سؤالات زير پاسخ فرمائيد:
١- آيا شتر موضوعيّت دارد يا نسبت به ديه است؟ يعنى يك صدم ديه در جائى كه شتر ديه است، كه صاحب جواهر هم بر اين عقيده مىباشد؟
٢- در جائى كه جرح و نقص عضو عمدا انجام گرفته و قابل قصاص
^- «شجاج»- به كسر شين- جمع شجّه- به فتح شين- مىباشد، شجّه جراحتى است كه اختصاص به سر دارد.
بعضى گفتهاند كه بر جرح نمودن صورت هم اطلاق مىشود. (تحرير الوسيله با ترجمه، ج ٤، ص ٤٢١).