استفتاآت - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٥٥ - س ٣
تشكيل مىدهد و همچنين اكثر دعاوى مطروحه در محاكم دادگسترى مشمول اين بخش مىباشد، و در شرائط فعلى (كه به علّت كمبود و يا نبودن قاضى مجتهد قضاتى كه داراى ليسانس «قضايى» يا ليسانس «الهيّات رشته منقول» يا ليسانس «دانشكده علوم قضائى و إدارى» يا مدرك قضائى از «مدرسه عالى قضائى قم» هستند و يا طلّابى كه حدّ أقلّ دو سال «خارج قضاء» را ديدهاند «محاكم» را تشكيل مىدهند) مجلس شوراى اسلامى به منظور مراعات وحدت رويّه در محاكم جمهورى اسلامى (كه امرى ضرورى و جزء وظائف دستگاه قضائى طبق أصل ١٦١ قانون اساسى است) و با رعايت أصل مسلّم فقهى «ما يراه الحاكم» نوع تعزير را معيّن و مقدار آن را بين حدّ أقلّ و حدّ أكثر قرار داده تا «بين اقلّ و اكثر» در اختيار قاضى قرار گيرد.
اين مصوّبات تاكنون مورد تأييد شوراى محترم نگهبان بوده و در محاكم دادگسترى بر اساس اين قوانين عمل شده است. ولى اخيرا شوراى محترم نگهبان نظر داده كه تعيين نوع و مقدار تعزير غير شرعى است، و لازم است به نظر قاضى واگذار شود تا نوع و مقدار آن را به هر ميزان معيّن نمايد.
به نظر مىرسد چنانچه در قوانين نوع و مقدار تعزير مشخّص نگردد علاوه بر اين كه تصويب قانون معنى نخواهد داشت مشكلاتى را نيز در بر خواهد داشت:
أوّلا: عدم وحدت رويّه قضائى و تفاوت فاحش در أحكام صادره به وجود خواهد آمد، و هر دادگاه براى يك جرم نوعى مجازات معيّن خواهد كرد كه سيستم قضائى را متزلزل ساخته و نظام قضائى را دگرگون خواهد نمود.
ثانيا: مصوّبات گذشته مجلس با اين استظهار سست شده و دستگاه قضائى متزلزل مىگردد.
بدون ترديد راهنمائيهاى آن بزرگوار در حلّ اين مشكل راهگشا بوده و موجب امتنان خواهد شد.