استفتاآت - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٩٤ - ج
المعلوم» و «زوّجت موكّلتى ... لنفسى دواما على الصّداق المعلوم» به ترتيب با جوابهاى «قبلت النّكاح على الصّداق المعلوم» و «قبلت التّزويج على الصّداق المعلوم» اجراء كرده است. با توجّه به اين كه پسر دستور زبان عربى را نمىداند (ولى با دانستن معناى هر يك از كلمات، با قرائت صحيح، به قصد انشاء، عقد دائم را در دو صيغه فوق هم به زبان عربى و هم براى تأكيد به زبان فارسى بين خود و موكّلهاش جارى نموده است) آيا عقد صحيح است يا خير؟
ج
- عقد مذكور صحيح است.
س ٤٠
- اگر كسى براى يكى از اقارب (همانند برادر، خواهر، فرزندانشان، عمو، عمّه، دائى و خاله) إجراء صيغه عقد بنمايد آيا إشكال دارد؟
ج
- اگر به وكالت از آنها براى آنها عقد اجراء كرده صحيح است، و الّا فضولى و موقوف به اجازه آنها است.
س ٤١
- با توجّه به مسأله ٢٣٧٠ رساله إمام، اگر دختر و پسرى راضى به ازدواج با يكديگر باشند (و پدر و مادر طرفين هم اجازه اين ازدواج را داده باشند) آيا مىتوانند خودشان صيغه ازدواج خود را به فارسى بخوانند؟ و عقد آنان صحيح است يا نه؟
ج
- در فرض سؤال اگر قادر بر اجراء صيغه عربى نبودهاند عقد صحيح است.