استفتاآت - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٠٥ - ج
س: ٢٢
- مردى هستم متأهّل و ساكن تهران، ده سال است ازدواج كردهام، همسرم أهل تبريز مىباشد، به خاطر مسئوليّتهاى شغلى در تهران إمكان سكونت در تبريز را ندارم، همسرم نيز مائل به سكونت در تهران است، ولى وابستگيهاى قومى و تعهّدات فرهنگى او را وادار نموده كه نتواند در تهران و در منزل شوهرش اقامت گزيند، در طول ده سال گذشته اين دوريها ناراحتيهاى بسيار براى ما ايجاد كرده و باعث اختلال فكرى و روحى من و همسرم گرديده است، حلّ شرعى اين مسأله را بيان فرمائيد؟
ج
- اگر منزل مسكونى شما در تهران موافق شأن همسرتان باشد متابعت در سكنى بر او لازم است، و در صورت تخلّف، ناشزه محسوب مىشود، مگر اينكه انتخاب مسكن براى زن در ضمن عقد شرط شده باشد.
تمكين و نفقه
س: ٢٣
- در تحرير الوسيله با ترجمه- جلد ٣، صفحه ٥٣٢، كتاب نكاح «فصل فى المهر» مسأله ١١- فرمودهايد: «بل لها ان تمتنع من التمكين و تسليم نفسها حتّى تقبض مهرها الحالّ».
ما در دادگاه با زنانى مواجه مىشويم كه مىگويند ما به شوهرمان تمكين نمىكنيم، چون مهرمان را نداده و مطالبه مىكنيم ولى نمىدهد. آيا اين مسأله شامل اينطور زنان مىشود كه قبلا تمكين كردهاند و چه بسا بچّه هم از شوهر خود پيدا كردهاند؟ يا مخصوص زنانى است كه براى اولين بار شوهر مىخواهد با آنان نزديكى كند؟
ج
- اگر قبلا تمكين كرده حقّ امتناع ندارد.