استفتاآت - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٩٩ - س ٧
روى هم مىريختيم و خرج معاش زندگى مىكرديم، أمّا به علّت ناسازگارى مادر و خواهرم با همسرم، همسرم إظهار مىدارد من راضى نيستم از پولم به مادر و خواهرت كمك كنى، در اين صورت حكم شرعى در خصوص اين مطلب چيست؟
ج
- در مخارج واجب النفقه كه بر عهده شما است بايد از مال خودتان بدهيد «^»، و از مال همسر يا مال مشترك نمىتوانيد بپردازيد مگر با إذن او.
س ٥
- ميزان كمك به افراد واجب النفقه چه مقدار است؟ و چه نوع كمكى بايد به آنان كرد (جنسى يا نقدى)؟
ج
- نفقه واجب النفقه خوراك و پوشاك و مسكن است به نحو متعارف.
س ٦
- در صورت شكّ در نشوز و تمكين آيا نفقه به زوجه تعلّق مىگيرد؟ و آيا دادگاه مىتواند زوج را به دادن نفقات گذشته كه مورد شكّ است إلزام نمايد؟
ج
- تا نشوز زن به وجه شرعى إثبات نشده استحقاق نفقه دارد.
س ٧
- زن از خانه شوهر به خانه پدر يا جاى ديگر رفته، شوهر او را دعوت كرده كه به خانه و زندگى برگردد و بازنگشته (و إظهار مىكند كه شوهرم مرا زجر و شكنجه مىدهد، يا شوهرم مرا از خانه خارج كرده) و در نتيجه شوهر
^- معناى اين جمله اين است كه نه تنها نمىتوانيد خرج مادر و خواهر و برادر خود را از مال همسرتان برداريد بلكه نفقه واجب همسرتان را نيز بايد از مال خود بپردازيد نه از مال او.