استفتاآت - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢٨٧ - ج
س: ٢٠
- در مواردى كه إمكان وجود نقائص مادرزادى جسمى و عقلى و روانى، به طور سرشتى يا اكتسابى در جنين هست (مثل انواع بيماريهاى ارثى يا ناشى از تأثير موادّ و داروها و اشعه ايكس و غيره ...) آيا مىتوان به سقط جنين مبادرت نمود؟ و آيا از اين نظر تفاوتى بين جنين زير و يا بالاى چهار ماه وجود دارد؟ و آيا در صورتى كه وجود نقص مزبور إثبات شود سقط جنين جائز است؟
ج
- سقط جائز نيست و فرق نمىكند.
س ٢١
- آيا قطع دائم حاملگى در مورد بيمارانى كه حاملگى براى آنان خطر جانى دارد، و إمكان بهبود وضع جسمى و روانى آنان از نظر مساعد شدن براى حاملگى در آينده هم وجود ندارد (به عبارت ديگر ضرورتهاى پزشكى ايجاب مىكند كه هيچگاه و يا حتّى الإمكان حامله نشوند) جائز است يا نه؟
ج
- اگر راهى به غير آن براى جلوگيرى از حاملگى باشد قطع دائم جائز نيست، و در غير اين صورت با وجود ضرورت كه خوف خطر جانى است مانع ندارد.
س ٢٢
- آيا قطع دائم حاملگى در بانوانى كه زمينه مساعد براى به دنيا آوردن فرزندان ناقص الخلقه و يا با بيماريهاى ارثى- جسمى و روانى- دارند (بويژه در مواردى كه نمونههاى ثابتشده قبلى در زايمانهاى پيشين داشتهاند) مجاز است؟
ج
- جائز نيست.