استفتاآت - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٢١٤ - س ١٤
س: ١٢
- آيا محكمه مىتواند پدر و مادر ممتنع از حضانت را مجبور نمايد كه به حقّ الحضانة عمل نمايند؟
ج
- صرف حقّ الحضانة در آن مقدار كه فقط حقّ من له الحضانة است قابل إلزام و إجبار نيست، بلكه صاحب حقّ مىتواند از حقّ خود بگذرد و از حضانت صرف نظر نمايد، ولى نسبت به حقّ فرزند (در تر و خشك كردن وى و در تربيت و نگهدارى و حفظ او) اگر من عليه الحق امتناع ورزد حاكم شرع مىتواند او را إلزام به رعايت حقّ فرزند نمايد.
س ١٣
- اگر عمل به حقّ الحضانه مستلزم عسر و حرج فوق العاده باشد، مثل اينكه گرفتن فرزند از مادر بعد از دو سال و ردّ به پدر باعث مشقّت غير قابل تحمّل براى مادر باشد (كه اين مشقّت اضافه بر أصل مشقّت فراق است كه معمولا متوجّه مادر مىشود) و يا عمل به حقّ الحضانة باعث فساد و انحراف اخلاقى و تربيتى باشد و كودك را در معرض فساد قرار دهد، در اين دو صورت آيا باز حقّ حضانت ثابت است يا به علّت حرج و فساد، ساقط مىشود؟
ج
- در صورت دوّم كه كودك در معرض فساد دينى يا اخلاقى قرار مىگيرد پدر صلاحيّت حضانت را مادام كه چنين است ندارد، و در صورت أوّل كه مشقّت، غير قابل تحمّل براى مادر است پدر نبايد فرزند را از مادر جدا كند.
س ١٤
- چه مىفرمائيد در مورد ولايت پدر نسبت به فرزند صغير خود (پسر بچّه بيش از دو سال) آيا به حدّى است كه در صورت تشخيص ضرر از