استفتاآت - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٨ - ج
س: ٧
- در قريهاى معدن نمكى وجود دارد كه در زمان طاغوت عدّهاى از سرمايه داران با مال الإجاره ناچيزى آن را اجاره كرده بودند، بعد از پيروزى انقلاب مردم فقير كه روح تازه در كالبدشان دميده شده بود از تصرّف مستأجرين سابق جلوگيرى به عمل آورده و با اجازه دادگاه انقلاب اصفهان خود رسما به بهرهبردارى پرداخته و درآمد آن را- كه روزانه هفتصد تومان است- با اجازه از ستاد جهاد سازندگى به مصرف عمران محلّ رساندهاند.
حال آيا اجازه مىفرمائيد مقدارى از آن درآمد را به مصرف فقراء محلّ برسانيم؟
ج
- اگر معدن مذكور در ملك شخصى كسى است تصرّف در آن منوط است به إذن مالك آن، و اگر در اراضى موات است هر كس هر مقدار از آن بهرهبردارى كند مالك مىشود، و چنانچه دولت اسلامى مقرّراتى داشته باشد بايد مراعات شود.
س ٨
- تپّهاى است كه جزء مرتع روستا مىباشد و مالكى ندارد، شخصى دست به حفّارى زده و قطعههائى از سفال و ظروف عتيقه در آن تپّه پيدا نموده است، شرعا فروش و تصرّف آنها چه صورت دارد؟
ج
- اگر مالكى براى آن پيدا نشود ملك واجد است، ولى بايد خمس آن را بدهد و چنانچه دولت اسلامى مقرّراتى در اين باب دارد واجب است مراعات شود.