در آخر این فصل جمله‌ای از شیخ نقل می‌کنند و اعتراضی از فخر رازی و بعد جوابی از نیمی از گفته فخر رازی و تأیید نیم دیگر از گفته او، و بعد هم یک مطلب خوب و عالی اضافه می‌کنند.

مطلبی که مرحوم آخوند از شیخ نقل کرده‌اند

اما مطلبی که از شیخ در طبیعیات شفا نقل می‌کنند این است: «و اعلم أنّه لیس للمتحرک و الساکن و المتکوّن و الفاسد، اولٌ هو متحرک فیه أو ساکنٌ فیه أو متکوّنٌ فیه أو فاسدٌ فیه؛ إذ الزمان منقسمٌ بالقوة الی غیرالنهایة». این مطلب بعد از آن بوده است که شیخ راجع به «ابتدا» بحث کرده و گفته «ابتدا» دو معنی دارد و بعضی اشیاء به یک معنا ابتدا دارند که اشیاء دیگر ندارند و بعضی دیگر به معنی دیگر ابتدا دارند که اشیاء دیگر ندارند. شیخ فرموده: یکی از معانی «ابتدا» این است که شیء آنِ اول وجود دارد؛ یعنی وجودش در یک «آن» پیدا می‌شود و بعد ادامه پیدا می‌کند. آنیات از این قبیلند؛ یعنی وجودشان در «آن»

[١] . اسفار ج ٣، ص ١٧٧ (مرحله ٧، فصل ٣٧).