در فصل پیش بحث درباره این بود که ممتنع است زمان طرف موجود (یعنی طرف بالفعل) داشته باشد. در این فصل ادله قائلین به بدایت زمان نقل می‌شود. در اینجا هشت دلیل ذکر شده است که برخی از آنها را متکلمین اقامه کرده‌اند و برخی دیگر را خود حکما از طرف متکلمین اقامه کرده‌اند و جواب داده‌اند. بعضی از این ادله در آخر الهیات بالمعنی الاخص[٢] به مناسبت مسأله انقطاع فیض مطرح شده است. در آنجا وقتی که از افعالُ الله بحث می‌شود یکی از نظریاتی که فلاسفه دارند این است که افعال الله غیرمتناهی است و فیض الله لاینقطع است یعنی لا مِنَ الأوّلِ وَ لا مِنَ الآخِر انقطاع ندارد. در آن مبحث ادله مخالفین (متکلمین) هم نقل می‌شود. میان ادله‌ای که در آنجا نقل شده و آنچه در اینجا نقل شده عموم و خصوص من وجه است و یا احیانا بیان اشکالاتْ متفاوت است. همچنین بعضی از ادله‌ای که اینجا ذکر شده، در بعضی از مباحث دیگر این کتاب هم بیان

[١] . اسفار ج ٣، ص ١٥٢ (مرحله ٧، فصل ٣٥).

[٢] . آخر جلد هفتم اسفار.