منطق دانشنامه علائى - ابن سينا - الصفحة ١٤ - باز نمودن كلى ذاتى و عرضى

شمارست. و ليكن اگر [١] بدل حيوان‌ [٢]- و شمار، موجود نهى،- يا سپيد [٣] نهى، توانى كردن- كه‌ [٤] ندانى‌ [٥] كه مردم هست، يا چهار هست، يا مردم سپيد [٦] ست يا نيست.

و ديگر [٧] آنكه بدانى كه نخست آن معنى كه ذاتى است‌ [٨] بايد- كه بود [٩] تا آن معنى آن چيز [١٠] جزوى را بود. چنان كه بايد كه‌ [١١] نخست چيز [١٢] حيوان بود- تا آنگاه او [١٣] مردم بود، و بايد كه نخست شمار بود- تا آنگاه او [١٤] چهار بود، و [١٥] بايد كه مردم بود- تا آنگاه او زيد بود.

[١] - بى: اگر- ن.

[٢] - حيوانى- آ.

[٣] - سپيدى- م- ك،- سيه- د- ع- س.

[٤] - بى: كه- ل،- بى: كردن- ن،- فهم كردن كه- آ.

[٥] - بدانى- د- ن.

[٦] - سيه- د.

[٧] - دوم- ن.

[٨] - بود- كب.

[٩] - كه چيزى بود- ط،- كه باشد- ن.

[١٠] - آنچه- د،- آن چه چيز- آ،- بى: آن- ه،- بى: معنى آن- ط،- بى:

چيز- ن.

[١١] - بى: كه- ق- ل.

[١٢] - چيزى- ك- ن.

[١٣] - آن- ن.

[١٤] - بى: او- ن،- بى: «مردم بود» تا «آنگا او»- م- ك.

[١٥] - بى: و- ك- م.