منطق دانشنامه علائى - ابن سينا - الصفحة ١٢ - پديد كردن لفظ كلى و جزوى

و [١] كلى- آن بود كه بيك معنى بر چيزهاى بسيار- شايد كه افتد- برابر [٢]، چنان كه گوئى‌ [٣]: مردم، كه مردم بيك معنى بر [٤] زيد افتد، و بر عمرو، و بر بكر. و [٥] اگر چنان بود- كه بر يك چيز افتاده بود، تو [٦] توهّم توانى كردن‌ [٧]- كه او را بر چيزهاء بسيار افكنى،- كه بوهم‌ [٨] توانى از آن معنى چيزهاء بسيار انديشيدن‌ [٩]. چنان كه توانى انديشيدن افتابهاء بسيار، و ماهتابهاى‌ [١٠] بسيار.

و جزوى- آن بود كه بيك معنى نشايد- كه جز يك چيز را بود، [١١] و نتوانى همان‌ [١٢] معنى ورا [١٣] بر چيزى‌ [١٤] ديگر افكندن چنان كه گوئى:

[١] - بى: و- ه- ط- آ.

[٢] - بى: برابر- ن،- بى: كه- آ- ه- ط.

[٣] - گوئى كه.

[٤] - در- ه- ط.

[٥] - افتد بر عمرو و- د،- افتد و بر بكر و- آ،- افتد و بر عمرو و بر بكر كه- ط.

[٦] - بود و- م- ك- بى: تو- د،- باشد تو- ن.

[٧] - كرد- كب.

[٨] - افكنى كه توهم- ه- ط- ن،- افكنى چنانكه- خ ل- كب،- بى: «و تو تو هم» تا «افكنى كه»- ط- ه،- بجاى: «توانى كردن» تا «بوهم توانى»: دانى- آ،- بجاى «افكنى كه» «توانى افكند»- كب.

[٩] - انديشيد- ط،- انديشند- آ.

[١٠] - ماههاى- كب- خ ل- د.

[١١] - بى: را- ط،- چيز را افتد- كب.

[١٢] - كه بهمان- د.

[١٣] - وى را- ط- ه- كب- آ،- معنى را- ن- م- ك.

[١٤] - بى: ى- ه- ط- كب- آ.