منطق دانشنامه علائى - ابن سينا - الصفحة ١٣٣ - پيدا كردن جايگاههاء اين مقدمات

و اندر مشورت- و خصومت، و عتاب‌ [١]، و اندر ستايش- و نكوهش، و اندر بزرگ كردن سخن- و خرد [٢] كردن، و هر چه بدين ماند.

و خطابه‌ [٣] را جداگانه علمى است‌ [٤]، و كتابى- كه ما را اينجا [٥] بكار نيايد، و دانسته‌ايم كه اگر اندر غرضهاء [٦] خطابه اولى و مشهور بكار برده آيد [٧] نيك بود، و [٨] ليكن شرط نيست كه هرآينه چنان بايد.

و اما [٩] مخيلات مقدّمات قياس‌ [١٠] شعرى‌اند [١١]. و آن را خاصّه كتابيست و ما را اكنون بكار [١٢] نيست. و اگر مقدّمات راست اندر شعر [١٣] افتد،

[١] - عقاب- م- ك.

[٢] - خورد- آ.

[٣] - خطابت- د.

[٤] - علتى‌ست- د،- سياست مردم و فروع شريعت- و مشورت- و خصومت- و عتاب- و ستايش- و نكوهش- و بزرگ كردن سخن- و خرد كردن و هر چه بدين ماند ظاهر گردد، و خطابت را جدا علميست- ن.

[٥] - اينجا ما را- كب.

[٦] - عرضهاء الخ- آ- ل- كب،- اگر در غرضهاى خطابت- ن،- كه اندر غرضهاى خطابت- د.

[٧] - مشهورى الخ- د،- مشهورى بكار برند- ن.

[٨] - بى: و- ن.

[٩] - بايد اما- م- ك،- بود اما- ن،- بايد و الا- آ.

[١٠] - بى: مقدمات- كب،- مقدمات قياسى- م- ك.

[١١] - بود- ن.

[١٢] - كنون در كار- د.

[١٣] - در شعر- ن،- اندر شعرى- م- ك.