منطق دانشنامه علائى - ابن سينا - الصفحة ١١٦ - مقدماتى كه قياس با خويشتن دارند اندر طبع

مقدماتى كه‌ [١] قياس با خويشتن دارند اندر طبع‌

[٢] بعضى از مقدّمات‌ [٣] كه ايشان را بقياس حاجت است، چنان‌اند [٤] كه قياس ايشان را، بطلب بدست شايد آوردن.

و طلب قياس، طلب حدّ ميانگين‌ [٥] است، زيرا كه حدّ كهين، و حدّ مهين‌ [٦]، خود اندر مسأله‌ [٧] حاضر بوند [٨].

و بعضى آن بود [٩] كه: هر گاه كه‌ [١٠] مقدّمه ياد آيد، حدّ اوسط [١١] ياد آيد.

چنان كه در ساعت‌ [١٢] بدانى كه: طاق- از جفت بيكى كم بود [١٣]- و نه‌

[١] - مقدمات كه- آ،- مقدماتى كه خود- كب.

[٢] - اندر طبع با خويشتن دارند- ل،- با خويشتن دار در طبع- ن.

[٣] - مقدماتى- ه.

[٤] - آيد- د- س.

[٥] - بى: طلب- آ،- طلب حد وسط- ن،- طلب حد ميانگى- ه.

[٦] - حد كهين و مهين- كب،- حدين اصغر و اكبر- ن.

[٧] - در مسأله- ن،- اندر ميانه- د،- اندر مسأله پيدا و- كب،- اندر ميانه پيدا و حاضر- ع.

[٨] - باشند- ن.

[٩] - آن باشند- ن.

[١٠] - بى: كه- ل.

[١١] - وسط- ه.

[١٢] - مقدمه بخاطر آيد حد اوسط بخاطر آيد چنانكه دفعه- ن.

[١٣] - كم بود يا افزون بود- ط- د- ن.