منطق دانشنامه علائى - ابن سينا - الصفحة ١٢٤ - مسلمات

مشهوريش بود- و بس‌ [١]، اين مقدمات بوند و مانند اين‌ [٢] مقدّمات، پس چون مشهور [٣] حقيقى را [٤] باطلاق گيرى، اوّليات- و پاره محسوسات- و مجربات- و متواترات، مشهور بوند [٦]، و ليكن شهورى بود، كه بيرون از [٧] ايشان بود اين چنين كه گفته آمد [٨].

مقبولات‌

و [٩] اما مقبولات مقدّماتى بوند، كه پذيرفته شوند [١٠] از كسى فاضل، و حكيم، و استوار داشته باشند [١١]. و نه اوّلى بوند، و نه محسوس.

مسلمات‌

آن مقدّمها [١٢] بوند كه چون خصم تسليم كند، پس‌ [١٣] بر وى بكار دارى،

[١] - بس از- ن.

[٢] - بى: اين- ك.

[٣] - بى: را- ن،- و حقيقى را- م- ك.

[٤] - بى: را- ن،- و حقيقى را- م- ك.

[٦] - بود- ه- ن.

[٧] - بى: از- ن.

[٨] - بى: كه- ك،- و اين چنين كه الخ- د،- همچنين كه الخ- آ،- همچنين كه گفته‌اند- ن.

[٩] - بى: و- ن.

[١٠] - شود- ن.

[١١] - دانسته الخ- ل،- داشته باشد- د.

[١٢] - آن مقدماتى الخ- كب،- مسلمان آ مقدمها- ل. فاما مسلمات آن مقدمها باشند كه خصم مسلم كند- ن.

[١٣] - كنده بوى- كب،- كند پس بوى- ل.