منطق دانشنامه علائى - ابن سينا - الصفحة ٦٠ - در شناختن قياس

و [١] قياس بجمله سخنى بود [٢] اندر وى سخنانى گفته، كه‌ [٣] چون پذيرفته آيد- سخنانى‌ [٤] كه اندر وى گفته آمده بود، از آنجا گفتارى ديگر لازم آيد هرآينه.

مثال اين كه‌ [٥] اگر كسى گويد: هر جسمى مصوّر است- و هر مصوّرى‌ [٦] محدث است، اين سخن‌ [٧] قياس بود [٨]، زيرا كه هرگاه- كه اين هر دو [٩] قضيّه پذيرفته آيد [١٠]، و تسليم كرده‌ [١١] شود، ازينجا سخنى‌ [١٢] ديگر لازم آيد- كه: هر جسمى محدث است.

[١] - بى: و- د.

[٢] - بود كه- د- كب- خ ه.

[٣] - بى: كه- ق،- سخنان گفته كه- ل،- سخنان گفته شود كه- كب،- سخنانى گفته شود كه- د- خ ه،- سخنانى كه گفته كه- آ.

[٤] - پذيرفته‌اند الخ- آ،- پذيرفته آيد سخنان- ل.

[٥] - بى: كه- كب- د،- فى الجمله سخنى باشد كه در وى سخنى چند گفته باشد كه چون بپذيرند سخنها كه در وى گفته شده از آنجا سخنى ديگر لازم آيد- مثال اين است كه كسى- ن.

[٦] - مصور- ن.

[٧] - بى: سخن- كب.

[٨] - باشد- ن.

[٩] - هرگاه كه اين دو- ن،- هرگاه اين دو- كب.

[١٠] - است پذيرفته آمد- د.

[١١] - بى: كرده- ل.

[١٢] - سخن- ه.