منطق دانشنامه علائى - ابن سينا - الصفحة ١٢٨ - پيدا كردن جايگاههاء اين مقدمات

طبع‌ [١] نفرت گيرد، و نخواهد [٢]: پس حقّ و مشهور نيز مخيّل بود، و ليكن مخيّل‌ [٣] صرف اين چنين بود.

پيدا كردن جايگاههاء [٤] اين مقدمات‌

اولى- و محسوس- و تجربى- و متواتر [٥] و آنچه قياس وى اندر طبع بود، مقدمه قياس برهانى بود. و فايده برهان يقين است، و پيدا كردن حق‌ [٦].

مشهورات- و مسلمات، مقدمه قياس جدلى‌اند [٧]، و شك نيست- كه اولى و [٨] هر چه با وى شمرده آمد- اگر اندر [٩] جدل بوند [١٠]، بهتر

[١] - بطبع- م- ك،- كسى را كه انگبين مخور كه صفرا برآورد هر چند دروغ بودن او را داند طبع- كب،- چنانكه با كسى كه عسل خورد گوئى: كه آنچه تو مى‌خورى صفرائيست كه بقى بيرون آمدن [كذ] هر چند آن كس داند كه اين سخن دروغ است بطبع- ن.

[٢] - نخواهد كه بخورد- ن.

[٣] - تخيل- ه،- بى: «و ليكن» تا «چنين بود»- ط- د.

[٤] - جايگاه- ق- ه- آ،- جايگاهى- ن.

[٥] - محسوسى الخ- خ ل،- محسوس و تجربتى الخ- خ كب،- محسوس و تجربى و متواترات- ك،- محسوسى و تجربى و متواترى- د.

[٦] - پيدا شدن حق و- ن.

[٧] - بوند- ن،- است- آ.

[٨] - بى: و- ه،- اول و- آ.

[٩] - آيد الخ- م- ك- ل- اند اگر در- ن.

[١٠] - بودند- كب- آ- باشد- ن.