منطق دانشنامه علائى - ابن سينا - الصفحة ١٢٩ - پيدا كردن جايگاههاء اين مقدمات

بود [١]؛ و ليكن نه از جهت آن را اوفتد اندر، [٢] جدل كه حقّ‌اند [٣]، و ليكن از جهت آن را كه‌ [٤] مشهورند، و مسلم‌اند، و مر جدل را فايده‌هاست:

يكى آنست كه: فضولياتى را [٥] كه دعوى دانش كنند، و مذهبهاى ناراست دارند، و راه دشوار برند [٦]- بدانستن حقّ از راه برهان، پس‌ [٧] بجدل، ايشان را بشكنى.

و ديگر آن كه اگر كسانى بوند، كه حقى خواهى كه‌ [٨] ايشان اعتقادش كنند [٩]، يا مصلحتى‌ [١٠]؛ و براه برهان نتوانى‌ [١١]، براه جدل و مشهورات ايشان را [١٢] اعتقاد افكنى.

[١] - بوند- ك.

[٢] - افتد- م- ك- ه،- اوفتد آمد- آ،- افتند- كب.

[٣] - آمد- آ.

[٤] - و ليكن نه از آن جهت در جدل آورند كه حق‌اند، بلى از آن جهت كه- ن.

[٥] - بى: را- ك- كب- ط،- فضولان- ن،- فضولباتى را- م- فضولياتى را- ق،- مندلياتى- د.

[٦] - توانند برد- ن.

[٧] - بى: پس- ن.

[٨] - بى: كه- كب،- حق خواهى كه- د- ه- ط- ك،- حق را- س.

[٩] - كند- د.

[١٠] - و ديگر اگر كسى خواهد كه اعتقادى، يا مصلحتى قبول كند- ن.

[١١] - نتوانى كه- د.

[١٢] - او را در آن- ن.