منطق دانشنامه علائى - ابن سينا - الصفحة ٩٩ - راه جدليان اندر دليل بردن بغايب از شاهد

بيايند و اين چيز را كه‌ [١] اصل خوانند [٢] پيش آورند، [٣] و همه وصفهاى وى بشمرند، [٤] چنان كه توانند؛ گويند- كه مثلا [٥] خانه هست است، [٦] و قائم بنفس است، و فلان است، و باستار است، [٧] و جسمى مصوّرست، و محدث است.

و محدثيش- نه از قبل هستى است، و الّا هر هستى‌ [٨] محدث بودى، و نه از [٩] قبل قائم بنفسى‌ [١٠] است؛ و الا هر قائم بنفسى‌ [١١] محدث بودى‌ [١٢]، و نه از فلانى است، و [١٣] نه از باستارى‌ [١٤] است.

پس محدثيش از [١٥] قبل آنست كه جسمى مصوّرست پس‌

[١] - اندو آن ره اينست كه آنچه او را- ن.

[٢] - ساخته‌اند- كب.

[٣] - آوردند- د- ه- ط.

[٤] - بشمردند- د.

[٥] - و تمام وصفهاى او بشمارند چندان كه توانند پس گويند مثلا كه- ن.

[٦] - بى: است- د.

[٧] - و چنين است و چنين است- ن.

[٨] - هر هست- ن.

[٩] - از ان- ل.

[١٠] - بنفس- د،- بنفس بودن- ن.

[١١] - بنفس- د- ن- كب.

[١٢] - بود- ه.

[١٣] - فلان و- كب.

[١٤] - باستار- د- ه- ل- كب،

[١٥] - بودى و همچنين تا نفى محدث بودن از جميع صفات معدوده بنمايند، پس گويند محدث بودن او اين هنگام از- ن.