منطق دانشنامه علائى - ابن سينا - الصفحة ١٠ - باز نمودن غرض اندر علم منطق و فايده اندر وى

گونه بود.

و علم منطق علم ترازوست، و علمهاء [١] ديگر علم سود- و زيان است.

و رستگارى مردم بپاكى جان است، و پاكى جان بصورت بستن هستيهاست اندر [٢] وى، و بدور بودن از آلايش طبيعت، و راه بدين هر دو بدانش است‌ [٣]، و هر دانشى‌ [٤] كه بترازو سخته نبود- يقين نبود [٥]، پس بحقيقت دانش نبود، پس چاره نيست‌ [٦] از آموختن علم منطق.

و اين علمهاء پيشينگان را خاصيت آنست- كه: آموزنده وى باوّل كار نداند- كه فايده چيست- اندر آنچه‌ [٧] همى‌آموزد، پس بآخر بيكبار [٨] بداند،- و بفايده آن اندر رسد- و بغرض وى‌ [٩].

بس بايد- كه خواننده اين كتاب را [١٠]، دل‌تنگ نشود- بشنيدن چيزهاى كه زود فايده را [١١] ننمايد.

[١] - علم- كب.

[٢] - در- ن.

[٣] - است بدانش- ط- ه- آ.

[٤] - دانش- ه- ط- آ.

[٥] - سخته نشود الخ- ه،- سنجيده نشود الخ- خ ه- د- كب،- سنجيده نبود يقين نبود- خ ل،- سخته نبود يعنى نبود- ل،- سنجيده نبود- آ.

[٦] - نبود- ه- ط.

[٧] - چه فايده است در آنچه مى- ن.

[٨] - پى كار- ط.

[٩] - بفايده وى رسد- ن.

[١٠] - بى: را- كب.

[١١] فايده آن- ن.