تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٤٢٦ - كفر به اسماء و صفات بارى تعالى

وَ لَقَدْ ذَرَأْنا لِجَهَنَّمَ كَثِيراً مِنَ الْجِنِّ وَ الْإِنْسِ لَهُمْ قُلُوبٌ لا يَفْقَهُونَ بِها وَ لَهُمْ أَعْيُنٌ لا يُبْصِرُونَ بِها وَ لَهُمْ آذانٌ لا يَسْمَعُونَ بِها- براى جهنم بسيارى از جن و انس را بيافريديم. ايشان را دلهايى است كه بدان نمى‌فهمند و چشمانى است كه بدان نمى‌بينند و گوشهايى است كه بدان نمى‌شنوند.» از اين آيه به وضوح آشكار مى‌شود كه هدايت از جانب خداست ولى راه يافتن به اين هدايت به همت بشر است.

أُولئِكَ كَالْأَنْعامِ بَلْ هُمْ أَضَلُ‌- اينان همانند چارپايانند، حتى گمراه‌تر از آنهايند.» زيرا چارپايان از روى فطرت و غريزه به سوى منافع خود رهسپارند و اينان چنان منحرف مى‌شوند كه آگاهانه يا بدون آگاهى به خود زيان مى‌رسانند. مثل كسى كه شراب مى‌خورد و به جسم و جان خود زيان مى‌رساند و كسى كه طاغوت را بر خود مسلّط مى‌سازد تا او را به بندگى كشد. يا كسانى كه به مواد مخدر معتاد مى‌شوند و خويشتن را نابود مى‌كنند در حالى كه حيوان هرگز چنين نمى‌كند. زيرا به نيروى غريزه از هر چه براى او زيانمند باشد مى‌گريزد.

/ ٤٩٩ أُولئِكَ هُمُ الْغافِلُونَ‌- اينان خود غافلانند.» غافل كسى است كه داراى اندوخته‌اى از معرفت هست ولى از آن استفاده نمى‌كند تا در مهلكه مى‌افتد.

كفر به اسماء و صفات بارى تعالى‌

[١٨٠] بعضى به درستى معنى اسماء الهى را نمى‌دانند و همين انحراف از حقيقت معنى سبب انحرافشان مى‌شود. مثلا مى‌پندارند كه خدا را رحمت واسعه است و از اين رو كسى را عذاب نمى‌كند زيرا رحمت او از عذاب ابا دارد. يا مى‌پندارند كه اگر كسى خطايى كند سخت مورد عقوبت خدا واقع مى‌شود، زيرا خدا شديد العقاب است و در او هيچ بخششى نيست. اين دو عقيده افراطى، هر دو خطا هستند. آرى، خدا هم رحمتش گسترده است و هم عقابش شديد. اما هر يك‌