تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٤٥ - ميان تكذيب و تصديق

و جنايتى سترگ است، اين احتمال را مى‌داديم كه پيامبر براى مثال به مصلحت مردم دروغ گفته است بدون آن كه اهميت دروغ يا ميزان زشتى آن را بداند و موسى (ع) سخن خود با فرعون را با اين سخن آغازيد.

حَقِيقٌ عَلى‌ أَنْ لا أَقُولَ عَلَى اللَّهِ إِلَّا الْحَقَ‌- شايسته است كه درباره خدا جز به راستى سخن نگويم.» يعنى جز حقيقت نگويم. به عبارت ديگر به خدا دروغ نمى‌بندم زيرا دروغ بستن به خدا گناه عظيمى است. و من براى اثبات مدعاى خود برهانى روشن به همراه دارم.

قَدْ جِئْتُكُمْ بِبَيِّنَةٍ مِنْ رَبِّكُمْ فَأَرْسِلْ مَعِيَ بَنِي إِسْرائِيلَ‌- من همراه با معجزه‌اى از جانب پروردگارتان آمده‌ام. بنى اسراييل را با من بفرست.» رسالت موسى بر فرعون داراى يك خصلت اجتماعى است زيرا موسى از او مى‌خواهد كه دست ستم از سر بنى اسراييل بردارد. موسى علاوه بر رهايى بنى اسراييل از ستم، مى‌خواهد فرعون و قومش را هم از ضلالتى كه در آن غوطه‌ور شده‌اند نجات بخشد.

ولى رسالت خود را از جايى شروع كرد كه كژى، فراوان و فساد، بسيار بود و لذا شايسته است دعوت اصلاح طلبان در خلأ نباشد بلكه متوجّه بزرگترين انحرافات جامعه باشد به قصد كشف و اصلاح آن.

[١٠٦] اما فرعون رأس هرم فساد است و رهبر و پيشواى اين قوم دروغگو.

پس با موسى مجادله مى‌كند و از او آيات را مى‌طلبد.

قالَ إِنْ كُنْتَ جِئْتَ بِآيَةٍ فَأْتِ بِها إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ‌- گفت

اگر راست مى‌گويى و معجزه‌اى به همراه دارى آن را بياور.» [١٠٧] موسى پاسخ اين معارضه را در حال داد و،/ ٤٠٠ فَأَلْقى‌ عَصاهُ فَإِذا هِيَ ثُعْبانٌ مُبِينٌ‌- عصايش را انداخت اژدهايى راستين شد.» [١٠٨] وَ نَزَعَ يَدَهُ فَإِذا هِيَ بَيْضاءُ لِلنَّاظِرِينَ‌- دستش را بيرون آورد