تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٩١ - موضع درست

بى‌ارج شمردن احكام‌

[٦٨] موضعگيرى دوم در برابر حق موضعگيرى بى‌تفاوتانه است. اينان آيات خدا را بيشتر/ ٩٩ براى بحث در پيرامون آنها بدون آن كه در برابر آنها احساس مسئوليتى كنند، يا حتى براى تفريح و تفرج خاطر اتّخاذ مى‌كنند.

اين گروه از تكذيب كنندگان خطرناكترند زيرا اينان حق را بى‌ارج مى‌شمرند و آيات را از محتوى حقيقى‌شان خالى مى‌نمايند و بيشتر درباره آنها به كشاكش و جدل مى‌پردازند و وقت مى‌گذرانند تا خودى بنمايند يعنى آنچه بايد مورد عمل واقع شود، وسيله تفرج و تفريح مى‌شود. از اين رو بايد از محافلشان گريخت و در مجادلات پوچ و بى‌محتوايشان شركت ننمود و رهايشان كرد تا هم چنان با جدال و كشاكش خود سرگرم باشند.

وَ إِذا رَأَيْتَ الَّذِينَ يَخُوضُونَ فِي آياتِنا فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ حَتَّى يَخُوضُوا فِي حَدِيثٍ غَيْرِهِ‌ و چون ببينى كه در آيات ما از روى عناد گفت و گو مى‌كنند، از آنان رويگردان شو تا به سخنى ديگر پردازند.» ولى بسيار اتفاق مى‌افتد به سبب ظاهر عالم نماى اينان مردم فريبشان مى‌خورند و مى‌پندارند كه با اين روش سفسطه آميز در جستجوى حقيقت‌اند. قرآن ما را هشدار مى‌دهد كه هرگز از ياد نبريم كه از آنان اعراض كنيم.

وَ إِمَّا يُنْسِيَنَّكَ الشَّيْطانُ فَلا تَقْعُدْ بَعْدَ الذِّكْرى‌ مَعَ الْقَوْمِ الظَّالِمِينَ‌ اگر شيطان تو را به فراموشى افكند، چون به يادت آمد با آن مردم ستمكاره منشين.» خداوند، اين گروه را على رغم تظاهرشان به جستجوى حقيقت، ستمكاران ناميد. زيرا كسى كه واقعا در جستجوى حقيقت باشد بدان دست خواهد يافت بدون آن كه نيازى به كشاكش و جدل داشته باشد.

موضع درست‌

[٦٩] اما كسانى كه در برابر حق موضعى درست برگزيده‌اند: اينان عملا