تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٧٨ - موضع شريعت در برابر محدود كردن نسل
ولى در همان وقت براى آنهايى كه شريك خدا ساختهاند نصيبى قرار مىدهند يعنى از اموال محرومين قصرها برمىآورند و به حساب مستضعفان دولتها تشكيل مىدهند و زر و سيم مىاندوزند و در استحكام مبانى طاغوت سعى مىكنند و به نيروى ترور و وحشت بر مردم چيره مىشوند در نتيجه مغز را براى غير خدا صرف مىكنند و پوست را براى خدا مىگذارند و خدا به اين پوست راضى نيست.
فَما كانَ لِشُرَكائِهِمْ فَلا يَصِلُ إِلَى اللَّهِ- و آنچه از آن بتانشان بود به خدا نمىرسيد.»/ ٢٠٣ حكمى كه درباره طاغوت مىكردند، ممكن نبود حكمى الهى باشد كه خداى ما از آن راضى باشد. اموالى كه در ميان اغنياء دست به دست مىگشت نمىتوانست چيزى باشد كه خدا از آن خشنود گردد. بلكه خدا چنين حكمى را و چنين مالى را مردود مىداشت و از آن ناخشنود بود.
وَ ما كانَ لِلَّهِ فَهُوَ يَصِلُ إِلى شُرَكائِهِمْ- و آنچه از آن خدا بود به بتانشان مىرسيد.» نمازى كه از فحشاء و منكر منع نمىكرد و زكاتى كه گودال ميان فقراء و اغنياء را بيشتر مىكرد و سلطه طاغوت را افزون مىساخت زيرا براى او بود و حجى كه به سفرى سياحتى تبديل مىگرديد يا منبع درآمدى براى جاهليت نوين بود و امر به معروف و نهى از منكرى كه چون تازيانهاى بر پشت مستضعفان فرود مىآمد نه مستكبران، همه و همه از شعاير طاغوتى بود نه شعائر خدايى.
ساءَ ما يَحْكُمُونَ- به گونهاى بد داورى مىكردند.»
موضع شريعت در برابر محدود كردن نسل
[١٣٧] در اينجا سؤال بعد مطرح مىشود. هدف طاغوت و مرفّهان مستكبر و حاشيه نشينان دستگاه سلاطين و دژخيمان رژيمهاى مفسد چيست؟ هدفشان اولا: فقير كردن بيشتر تودههاى مردم است، ثانيا: گمراه ساختن آنها و طبيعى است كه گمراه كردن هدفش ابقاء استثمار و برده ساختن آنهاست. اينان در ميان