تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٨٩ - رهنمودهايى از آيات

معناى واژه‌ها

٥٤ [حثيثا]: راه رفتن با شتاب.

٥٥ [تضرّعا و خفية]: تضرّع، ذلت يا همان اظهار خوارى است و «خفية»، پنهانى است.

/ ٣٣٥

نيكوكاران به وسيله دعاء، بركات خداوند را نازل مى‌كنند

رهنمودهايى از آياتآية الله العظمى السيد محمد تقي المدرسي(دام ظله)، تفسير هدايت - مشهد، چاپ: اول، ١٣٧٧.

آيات پيشين يادآورى سرنوشت مؤمنان و كافران بود. اكنون وقت آن است كه دلها به خدايى متوجه شود كه اگر بشر او را بشناسد اعمال نهان و آشكارش يكسان خواهد شد. شناخت خدا با تدبير در آيات او كه در آسمان و زمين پراكنده است ميسر مى‌شود. او است كه آسمانها و زمين را ابداع كرد و دانش بشر هر چه بيشتر به اوج آسمانها فرا رود يا در ژرفاى زمين فرو شود، نشانه‌هاى عظمت و قدرت را بيشتر خواهد شناخت. خداوند موجودات را در شش روز بيافريد و اين نشان قدرت و سيطره تام و مستمر اوست بر سراسر عالم وجود. خدا است كه امور را تدبير مى‌كند و اوست كه چهره روز در پرده شب مى‌پوشاند، و اوست كه خورشيد و ماه و ستارگان را مسخّر فرمان خود ساخته و به آنان فرمان مى‌دهد و آنان سر به فرمانبردارى او فرو دارند، اوست كه اولين بار هستى را بيافريد و امور آن را به گونه‌اى مستمر دريد قدرت خويش قرار داد. اوست صاحب قدرتى گسترده و اوست پديد آورنده و رشد دهنده مخلوقات و اوست پروردگار جهانيان.