تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٩٥ - موضع ما در برابر آنها

مى‌افتد. در پى لذات و نوشخوارى و تنبلى مى‌رود و جان خويش در شهر بند هوا و هوس گرفتار مى‌سازد.

تنها را خلاص، از ظلمات جهل و عادات ناپسند، تذكر و ياد خداست به طور مستمر. اين تذكر و ياد خدا به مثابه پرتوى است كه حجاب تيره عادات را كه به روى قلب پنجه افكنده است بر مى‌درد.

وَ ذَكِّرْ بِهِ أَنْ تُبْسَلَ نَفْسٌ بِما كَسَبَتْ‌ و به قرآن پندشان ده، مبادا به كيفر اعمال خويش گرفتار آيند.» چون نفس آدمى بدين مرحله از هبوط برسد خداى تعالى او را لعنت خواهد كرد و شفاعت كس درباره او نخواهد شنود و كس را ياراى آن نيست كه به يارى‌اش برخيزد.

لَيْسَ لَها مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلِيٌّ وَ لا شَفِيعٌ وَ إِنْ تَعْدِلْ كُلَّ عَدْلٍ لا يُؤْخَذْ مِنْها جز خدا دادرس و شفيعى ندارند و اگر براى رهايى خويش هر گونه فديه دهند پذيرفته نخواهد شد.» آرى، از اين نفس محبوس در ظلمت خويش، فديه نپذيرند. اين است سرنوشت كسانى كه گناهانشان به گردشان حلقه زده است.

/ ١٠٥ أُولئِكَ الَّذِينَ أُبْسِلُوا بِما كَسَبُوا اينان به عقوبت اعمال خود گرفتار آيند.» سرنوشتشان در دنيا تاريكى دلهاى آنهاست و در آخرت

لَهُمْ شَرابٌ مِنْ حَمِيمٍ وَ عَذابٌ أَلِيمٌ بِما كانُوا يَكْفُرُونَ‌ به كيفر آن كه كافر شده‌اند برايشان شرابى از آب جوشان و عذابى دردآور مهيا شده است.» اينان به آيات خدا كافر شده‌اند و كلام خدا را بازيچه ساخته‌اند.

آرى، گناهان سبب تيرگى دل شود و تيرگى دل سبب كفر و سرانجام كفر جهنم است.

[٧١] جماعتى از گمراهانند كه براى خود خدايان و خداوندانى جز اللَّه برگزيده‌اند آيينهايى اختراع كرده‌اند كه هرگز از سوى خدا نيامده است. بسا كه‌