أَ يُشْرِكُونَ ما لا يَخْلُقُ شَيْئاً وَ هُمْ يُخْلَقُونَ‌- آيا شريك خدا مى‌سازند، چيزهايى را كه نمى‌توانند هيچ چيز بيافرينند و خود مخلوق هستند.» طاغوت مخلوق خداست ولى در همان وقت مردم را به سبب جهل و غفلتشان استثمار مى‌كند و آزمنديهاى طايفگى را برمى‌انگيزد و آنان را تحقير مى‌كند. به راستى چه سان ممكن است انسانى به جاى آن كه در برابر خالق خضوع كند در برابر انسان ديگرى كه همانند اوست خاضع باشد در حالى كه

[١٩٢] وَ لا يَسْتَطِيعُونَ لَهُمْ نَصْراً وَ لا أَنْفُسَهُمْ يَنْصُرُونَ‌- نه مى‌توانند ياريشان كنند و نه مى‌توانند به يارى خود برخيزند.» جماعت طاغوتان و فاسدان و مفسدان دنباله رو آنان، مى‌پندارند/ ٥١٦ كه وجودشان و استمرار قدرتشان براى جامعه امنيت و شكوفايى مى‌آورد. در حالى كه طغيان و سركشى حاصلى جز ويرانى و مرگ به بار نمى‌آورد. اينان نيروى مردم را به باد مى‌دهند و اراده آنان را ضعيف مى‌گردانند به گونه‌اى كه ديگر توانايى آباد ساختن كشور خود را از دست مى‌دهند. از لحاظ علمى ثابت شده كه آشكارترين عوامل عقب افتادگى ملتها وجود حكومتهاى ديكتاتورى است، حتى سربازان كشورى كه تحت يك رژيم ديكتاتورى هستند نمى‌توانند همانند سربازانى كه آزاد از سلطه ديكتاتورى هستند از كشور خود دفاع نمايند. ديكتاتورها حتى قادر به دفاع از خود هم نيستند پس چگونه بعضى به آنها متكى مى‌شوند؟

/ ٥١٧

[سوره الأعراف (٧): آيات ١٩٣ تا ١٩٨]

وَ إِنْ تَدْعُوهُمْ إِلَى الْهُدى‌ لا يَتَّبِعُوكُمْ سَواءٌ عَلَيْكُمْ أَ دَعَوْتُمُوهُمْ أَمْ أَنْتُمْ صامِتُونَ (١٩٣) إِنَّ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِ اللَّهِ عِبادٌ أَمْثالُكُمْ فَادْعُوهُمْ فَلْيَسْتَجِيبُوا لَكُمْ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ (١٩٤) أَ لَهُمْ أَرْجُلٌ يَمْشُونَ بِها أَمْ لَهُمْ أَيْدٍ يَبْطِشُونَ بِها أَمْ لَهُمْ أَعْيُنٌ يُبْصِرُونَ بِها أَمْ لَهُمْ آذانٌ يَسْمَعُونَ بِها قُلِ ادْعُوا شُرَكاءَكُمْ ثُمَّ كِيدُونِ فَلا تُنْظِرُونِ (١٩٥) إِنَّ وَلِيِّيَ اللَّهُ الَّذِي نَزَّلَ الْكِتابَ وَ هُوَ يَتَوَلَّى الصَّالِحِينَ (١٩٦) وَ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ لا يَسْتَطِيعُونَ نَصْرَكُمْ وَ لا أَنْفُسَهُمْ يَنْصُرُونَ (١٩٧)

وَ إِنْ تَدْعُوهُمْ إِلَى الْهُدى‌ لا يَسْمَعُوا وَ تَراهُمْ يَنْظُرُونَ إِلَيْكَ وَ هُمْ لا يُبْصِرُونَ (١٩٨)