تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٥٠ - معارضه الهى

مزد مى‌كردند.

[١١٤] اما فرعون طاغوت كه مى‌ديد هستى‌اش در زير ضربات عصاى موسى خرد خواهد شد سخاوتمندانه وعده‌هايشان داده بود.

قالَ نَعَمْ وَ إِنَّكُمْ لَمِنَ الْمُقَرَّبِينَ‌- گفت: آرى، و شما از مقربان خواهيد بود.» فرعون مى‌دانست باز هم وضعى پيش خواهد آمد كه به وجود ساحرانش نياز باشد. همانند پادشاهان و رؤسا و سركشان امروز كه جماعتى از روزنامه نگاران فرومايه و مستشاران مزدور در اطراف خود دارند و براى تحكيم مبانى نظام ظالمانه و سركوبگر خود، از آنها سود مى‌برند.

معارضه الهى‌

[١١٥] مردم گرد آمدند. موسى نيز در برابر تمام قدرت طاغوتى فرعون قرار گرفت، با توكل به ذات خداوندى و اعتماد مطلق به وعده صادق او به پيروزى خود.

قالُوا يا مُوسى‌ إِمَّا أَنْ تُلْقِيَ وَ إِمَّا أَنْ نَكُونَ نَحْنُ الْمُلْقِينَ‌- گفتند اى موسى، آيا نخست تو مى‌افكنى يا ما بيفكنيم.» [١١٦] قالَ أَلْقُوا فَلَمَّا أَلْقَوْا سَحَرُوا أَعْيُنَ النَّاسِ وَ اسْتَرْهَبُوهُمْ وَ جاؤُ بِسِحْرٍ عَظِيمٍ‌- گفت: شما بيفكنيد، چون افكندند، ديدگان مردم را جادو كردند و آنان را ترسانيدند و جادويى عظيم آوردند.»/ ٤٠٦ موسى به پيروزى خود مطمئن بود، زيرا حق با او بود و به ريسمان مستحكم خدا چنگ زده بود. از اين رو با اعتماد به همين پيروزى بود كه گفت هر مكر و هر جادو كه در آستين داريد آشكار كنيد. نوح نيز از قوم خود خواست كه دست به دست هم دهند و بدون اينكه به او مهلت دهند هر كار كه خواهند بكنند.

آرى، همه داعيان به حق در برابر نظامات طاغوتى بى‌هيچ بيم و هراسى مى‌ايستند و مبارز به ميدان مى‌طلبند. اين پايدارى و دليرى از دلايل صدق آنهاست‌