وَ لا أَعْلَمُ الْغَيْبَ‌ و علم غيب هم نمى‌دانم.» مگر به همان قدر كه خداوند به حكمت خويش مرا آموخته است و علم براى شما، در اثر آموختن و تزكيه نفس حاصل مى‌شود.

وَ لا أَقُولُ لَكُمْ إِنِّي مَلَكٌ‌ و نمى‌گويم كه فرشته‌اى هستم.» تا اعمال خارق العاده بيرون از حدود تبليغ رسالت از من سرزند و من به نوبه خود محتاج به خوردنى و آشاميدنى هستم و نيز خواهم مرد.

إِنْ أَتَّبِعُ إِلَّا ما يُوحى‌ إِلَيَ‌ تنها از چيزى پيروى مى‌كنم كه بر من نازل شده است.» هر چه دارم از سوى خداوند است و اين از طريق وحى حاصل شود. پس اگر شما هم از اين وحى برخوردار گرديد از نيكبختان خواهيد شد. من از آنچه بر من وحى شده پيروى مى‌كنم و با چشمان باز راه زندگى را مى‌پيمايم و از سنن حيات كه مى‌شناسم پيروى مى‌كنم و در زندگى مردى سعادتمندم.

قُلْ هَلْ يَسْتَوِي الْأَعْمى‌ وَ الْبَصِيرُ أَ فَلا تَتَفَكَّرُونَ‌ بگو آيا نابينا و بينا يكسانند؟ چرا نمى‌انديشيد؟» آرى نابينا و بينا برابر نيستند. نعمت بينايى برترين نعمتهاست و هر كه بينايى خواهد بايد بينديشد كه فكر آينه‌اى است تابناك.

/ ٧٥

[سوره الأنعام (٦): آيات ٥١ تا ٥٥]

وَ أَنْذِرْ بِهِ الَّذِينَ يَخافُونَ أَنْ يُحْشَرُوا إِلى‌ رَبِّهِمْ لَيْسَ لَهُمْ مِنْ دُونِهِ وَلِيٌّ وَ لا شَفِيعٌ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ (٥١) وَ لا تَطْرُدِ الَّذِينَ يَدْعُونَ رَبَّهُمْ بِالْغَداةِ وَ الْعَشِيِّ يُرِيدُونَ وَجْهَهُ ما عَلَيْكَ مِنْ حِسابِهِمْ مِنْ شَيْ‌ءٍ وَ ما مِنْ حِسابِكَ عَلَيْهِمْ مِنْ شَيْ‌ءٍ فَتَطْرُدَهُمْ فَتَكُونَ مِنَ الظَّالِمِينَ (٥٢) وَ كَذلِكَ فَتَنَّا بَعْضَهُمْ بِبَعْضٍ لِيَقُولُوا أَ هؤُلاءِ مَنَّ اللَّهُ عَلَيْهِمْ مِنْ بَيْنِنا أَ لَيْسَ اللَّهُ بِأَعْلَمَ بِالشَّاكِرِينَ (٥٣) وَ إِذا جاءَكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِآياتِنا فَقُلْ سَلامٌ عَلَيْكُمْ كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلى‌ نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ أَنَّهُ مَنْ عَمِلَ مِنْكُمْ سُوءاً بِجَهالَةٍ ثُمَّ تابَ مِنْ بَعْدِهِ وَ أَصْلَحَ فَأَنَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ (٥٤) وَ كَذلِكَ نُفَصِّلُ الْآياتِ وَ لِتَسْتَبِينَ سَبِيلُ الْمُجْرِمِينَ (٥٥)