تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٠٥ - نزاهت رسول برهان صدق اوست

است تصديق به مرگ يكى از عزيزان. در هر حالى هر دو اينها حقايقى واقعى و سنتهايى فطرى هستند. از اين رو يكى از موانع بزرگ در/ ٣٥٣ طريق ايمان مردم به نبوت پيامبران خدا، اين است كه آنها هم از وقايع معهود و مألوف نيستند. پيامبران، به بشر تذكر مى‌دهند كه امر نبوت آنها حقايقى فطرى است كه و جدان بشرى آن را تصديق مى‌كند و از سنتهايى است كه هر چند گاه آشكار مى‌گردد ولى مردم نمى‌توانند به زودى بپذيرند.

أَ وَ عَجِبْتُمْ أَنْ جاءَكُمْ ذِكْرٌ مِنْ رَبِّكُمْ عَلى‌ رَجُلٍ مِنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْ‌- آيا از اين كه بر مردى از خودتان، از جانب پروردگارتان وحى نازل شده تا شما را بترساند تعجب مى‌كنيد.» و در اين عجبى نيست، زيرا خداوندى كه امور بندگانش را تدبير مى‌كند و بركات خود بر آنها نازل مى‌نمايد، شايسته است كه ايشان را هم هدايت كند و حقايق را به آنها متذكر گردد ديگر آن كه رحمت و بخشايش خداوند ايجاب مى‌كند كه ذكر و آيات خود بر يك فرد از افراد آنان نازل كند، زيرا هدفش ترساندن ايشان است و اين امر اگر از طريق يكى از خودشان باشد مؤثرتر خواهد بود.

قوم عاد به قدرت و توان خويش مغرور بودند. از اين رو پيامبرشان هود متذكر شد كه اين قوت يكى از نعمتهاى خداست و از جانب اوست، نه از جانب خودشان. به دليل اين كه اين قوت و توان پيش از آنها از آن قوم نوح بود ولى خدا آن را از آن قوم سلب كرد و به ايشان داد. پس به شكرانه نعمت پروردگار بايد دعوت رسول او را قبول كنند.

وَ اذْكُرُوا إِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفاءَ مِنْ بَعْدِ قَوْمِ نُوحٍ وَ زادَكُمْ فِي الْخَلْقِ بَصْطَةً فَاذْكُرُوا آلاءَ اللَّهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ‌- به ياد آريد آن زمان را كه شما را جانشين قوم نوح ساخت و به جسم فزونى داد. پس نعمتهاى خدا را به ياد آريد باشد كه رستگار گرديد.» رستگارى و سعادت در نتيجه شناخت اسباب نعمت و عوامل تمدّن و بيدارى و پاسدارى از آن رخ مى‌نمايد تا ادامه و افزايش يابد و از همين رو هنگامى‌