تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٣٩٠ - رهنمودهايى از آيات

/ ٤٥٦

عاقبت پرهيزگارى در دنيا و در آخرت‌

رهنمودهايى از آيات

از اين پس قوم موسى دستخوش امتحانهاى دشوار گرديد. موسى پس از آن خشم و اندوه آرامش يافت، پس الواح را برگرفت تا از آنها آيات هدايت و رحمت برخواند. بايد مردم به راهى رهبرى شوند كه به رحمت و هدايت منتهى گردد و براى رسيدن به اين دو هدف نياز به ترس از خدا و پرهيزگارى است.

اين ترس به قلب داخل نمى‌شود، اگر به خدا ايمانى صادقانه نداشته باشد و ايمان صادقانه پس از شناخت خداوند حاصل مى‌شود. در قوم موسى گرايشى مادى بود، از اين رو هفتاد تن از رجال برگزيده آنان نزد موسى آمدند و از او خواستند كه خدا را آشكارا ببينند. در اين حال زلزله‌اى سخت آنان را فرو گرفت و همه را بر زمين كوفت. موسى از خداى خود خواست كه آنان را باز گرداند و گفت كه پروردگارا! اين گستاخى از جانب مشتى سفيهان بوده و اين امتحان تو است و تويى كه راه مى‌نمايى يا گمراه مى‌كنى. تو دوست و سرپرست ما هستى، گناهان گذشته ما را بيامرز كه تو مهربانترين مهربانانى. پس رحمت و نعمت خود بر ما ارزانى دار.

/ ٤٥٧ آن رهنمود كه در الواح آمده بود، بشر را فرا مى‌خواند كه هم نيازهاى دنيوى خويش را برآورند و هم به عالم آخرت نظر داشته باشند. از اين رو موسى از خدا مى‌خواهد كه هم نيكيهاى اين جهانى را نصيب آنان كند و هم نيكيهاى آن جهانى را و اين جز با توجه به خدا، آن پروردگار كريم و بخشنده ما ميسر نيست. و خداى‌