تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٧٤ - حقيقت پيوستگى

در حالى كه آنان از پيش كسوتان در دين نوين بودند.

خداوند در پاسخ اين سؤال كه لبريز از طغيان و سركشى است مى‌گويد

أَ لَيْسَ اللَّهُ بِأَعْلَمَ بِالشَّاكِرِينَ‌ آيا خدا به سپاسگزاران داناتر نيست؟» آرى، خداوند بر ايشان منت گذارد و آنان را به قبول رسالت توفيق داد ولى اين امر به علت خاصى بود،/ ٧٩ اينان بيش از ديگران شكرگزار نعمت او بوده‌اند پس هر فردى كه بيشتر شكرگزار باشد و حق رسالت را بهتر ادا كند خداوند هم او را توفيق بيشتر دهد.

[٥٤] ايمان آوردن مردم عادى و انتساب آنها به مقام رسالت به معنى آن نيست كه از گناهانشان اغماض مى‌شود، بلكه از گناهان آنها در روزگارانى كه هنوز در جهل و بى‌خبرى به سر مى‌برده‌اند و پيش از آن كه آگاهى و ايمانشان و تربيت دينى آنها به حد كافى برسد، چشم پوشى مى‌شود. ولى در آينده تنها توبه كافى نيست اصلاح نفس نيز ضرورى است.

وَ إِذا جاءَكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِآياتِنا فَقُلْ سَلامٌ عَلَيْكُمْ‌ چون ايمان آوردگان به آيات ما نزد تو آمدند، بگو: سلام بر شما.» يعنى شما در امان هستيد و بيمى بر شما نيست.

كَتَبَ رَبُّكُمْ عَلى‌ نَفْسِهِ الرَّحْمَةَ أَنَّهُ مَنْ عَمِلَ مِنْكُمْ سُوءاً بِجَهالَةٍ ثُمَّ تابَ مِنْ بَعْدِهِ وَ أَصْلَحَ فَأَنَّهُ غَفُورٌ رَحِيمٌ‌ خدا بر خويش مقرر كرده كه شما را رحمت كند. زيرا هر كس از شما از روى نادانى كار بدى كند آن گاه توبه كند و نيكوكار شود بداند كه خدا آمرزنده و مهربان است.» اين رحمتى است كه خداى تعالى بر خويش مقرر كرده و اين امن و سلامت كه ارزانى داشته بدان سبب است كه اسلام به گذشته هر كس قلم نسخ كشيده و آغاز زندگى هر كس از آن زمانى است آيين نوين را پذيرفته است.

[٥٥] اسلام عفو عمومى داده و رحمت خداوندى را شامل همگان ساخته در اين حال مجرمان معاند مشخص مى‌شوند، زيرا فردى كه در خيانت و ظلم استمرار مى‌ورزد و پس از عفو عمومى هم خود را اصلاح نمى‌كند بايد آماده عقوبت‌