تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ١٥٨ - گناه باطن و ظاهر

برخى پندارند كه دين محصور در مسجد است يعنى فقط جنبه عبادى دارد و خارج از مسجد خواه امور مربوط به خوردن و آشاميدن باشد يا ازدواج و طلاق يا سياست و اقتصاد، امورى هستند جدا از دين همه اينها فسق و شرك به خداست يعنى در اين صورت بشر را دو سرپرست و رهبر است يكى براى مسجد و يكى براى زندگى مادى و حال آن كه هر چه هست از جانب خداى يكتاى دانا و تواناست.

وَ لا تَأْكُلُوا مِمَّا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللَّهِ عَلَيْهِ وَ إِنَّهُ لَفِسْقٌ‌- و از ذبحى كه نام خدا بر آن ياد نشده است مخوريد كه خود نافرمانى است.» شيطانها درباره حق مجادله مى‌كنند و مى‌خواهند واجبات را بى‌رنگ جلوه دهند. مثلا مى‌گويند چه فرقى است بين حيوانى كه به هنگام ذبح نام خدا بر او برده شده و آن كه برده نشده است. بدون اين كه قضيه را در چارچوب كلى‌اش قرار دهند تا دريابند كه قضيه به همه راه و روش انسان مربوط مى‌شود. بنا بر اين است كه همه اعمال و رفتار انسان به مقتضاى توحيد باشد تا بتواند گفت: (نماز من عبادتهاى من و زندگى من و مرگ من براى اللَّه آن پروردگار جهانيان است) [٢] يا داراى اعمال و رفتارى باشد به مقتضاى شرك و بگويد: نماز و عبادات و زندگى و مرگ من براى خودم است.

وَ إِنَّ الشَّياطِينَ لَيُوحُونَ إِلى‌ أَوْلِيائِهِمْ لِيُجادِلُوكُمْ وَ إِنْ أَطَعْتُمُوهُمْ إِنَّكُمْ لَمُشْرِكُونَ‌- و شياطين به دوستان خود القاء مى‌كند كه با شما مجادله كنند، اگر از ايشان پيروى كنيد از مشركانيد.» اولا: اطاعت غير اللَّه در حكم شرك به اللَّه است.

/ ١٧٨ ثانيا: راه شياطين راه شرك است، راه جدايى ميان دين و دنياست، ميان دين و سياست است، ميان مسجد و بازار است. و از اين قبيل.