تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢٦٣ - تحريم فواحش جوهر و اصل دين است

زينتهايى (يا لباسهايى) را كه براى بندگانش پديد آورده و خوردنيهاى خوش طعم را حرام كرده است؟ اين چيزها در اين دنيا براى كسانى است كه ايمان آورده‌اند و در روز قيامت نيز خاص آنها باشد.» پس زينت براى مؤمنان خلق شده ولى در دنيا از شوائب رنجها و مصيبتها خالى نيست فقط در آخرت است كه از هر گونه شايبه رنج و مصيبت مصفى است.

كَذلِكَ نُفَصِّلُ الْآياتِ لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ‌- آيات را براى دانايان اين چنين به روشنى بيان مى‌كنيم.» به پايمردى علم و معرفت مؤمن مى‌داند كه استفاده از نعمتهاى خدايى از ايمان نمى‌كاهد ولى ظلم به مردم يا خضوع در برابر ظلم يا سكوت در برابر ظلم ظالمان، حرام است. و اين سخت‌ترين مسئوليت و حتى از واجبات است. هر كس بتواند اين امر واجب را ادا كند بار آن مسئوليت را هم از گردن خود برداشته/ ٣٠٣ و از يك مانع بزرگ گذشته و به رستگارى رسيد. اگر از اين وظيفه سرباز زند. خشونت در خوردن و پوشيدن و ترك زينتها را فايدتى نبود.

تحريم فواحش جوهر و اصل دين است‌

[٣٣] قرآن بر حرمت فواحش يعنى اعمال ناشايست و نيز فزونى جستن به ناحق و هم دورى از شرك تأكيد اكيد دارد. حرمت اين سه جوهر دين و مواظبت از آنها سنگين‌ترين مسئوليتهاست.

اين سه چيز حرام به سه بعد از ابعاد زندگى شخصى ارتباط دارد

نخست: روابط جنسى: پروردگار ما، فواحش يعنى اعمال ناشايست را حرام كرده و بارزترين مظاهر آن انحرافات جنسى است كه بنيان خانواده را برمى‌كند و روابط اجتماعى را فاسد مى‌سازد و تربيت را با اشكال روبرو مى‌كند.

تنها فواحش آشكار- مثل زنا- از محرمات نيست، بلكه از فواحش باطنى هم چون دوستى كردن با زنان و يار گرفتن از آنها نيز نهى شده. زيرا اين اعمال هر چند زنا نيست ولى چه بسا به فواحش ظاهر منجر مى‌شوند و زندگى زناشويى را دچار