تفسير هدايت - المدرسي، السيد محمد تقي - الصفحة ٢١٢ - هدفهاى رسالت موسى

كتاب داديم تا بر كسى كه نيكوكار بوده است نعمت را تمام كنيم.» نيكوكاران چنان كه گفتيم: گروهى از مردم هستند كه تنها به اداى حق مردم اكتفاء نمى‌كنند، بلكه چيزى هم بر آن مى‌افزايند.

وَ تَفْصِيلًا لِكُلِّ شَيْ‌ءٍ- و براى بيان هر چيزى.»/ ٢٤٣ برنامه‌هاى خدا يك بعدى نيستند كه مثلا فقط فرد را در نظر داشته باشد نه اجتماع را يا نظرش به اقتصاد باشد نه سياست، يا توجهش به ماديات باشد نه معنويات يا زمان حال را در نظر داشته باشد نه آينده را يا اختصاص به اين طبقه داشته باشد نه آن طبقه يا اهتمامش به عقول باشد نه عواطف و از اين قبيل. دليل صدق رسالت آسمانى اين است كه از هر چيزى سخن مى‌گويد ولى به تكامل و تناسب و عدالت در ميان ابعاد مختلف زندگى بشرى.

وَ هُدىً‌- و نيز براى راهنمايى.

نامه‌هاى الهى به هدايت منتهى مى‌شوند زيرا هدايت حق واقعى است و اگر بشر آن برنامه‌ها را اجراء كند به ريشه‌هاى اساسى، و آن اصول كلى كه برنامه‌ها بر آن مبتنى هستند راه مى‌يابد و در نتيجه به حقايقى كه هدف آن برنامه‌هاست مى‌رسد.

برنامه‌هاى الهى در اين نقطه با برنامه‌هاى بشرى اختلاف دارند. زيرا هنگامى كه برنامه‌هاى بشرى را اجرا مى‌كنى به نقاط ضعف آنها پى مى‌برى بر عكس برنامه‌هاى الهى آسمانى كه اجراى آن رسيدن به خداست.

وَ رَحْمَةً- و رحمت.» چون برنامه‌هاى الهى را اجرا كنى اهداف تو تحقق مى‌يابد بر عكس برنامه‌هاى بشرى. برنامه‌هاى بشرى نقمت است و برنامه‌هاى الهى رحمت است.

البتّه اديان الهى به نمو جوانب مادى زندگى بشرى اكتفاء نمى‌كنند بلكه از حدود زندگى مادى فراتر رفته/ ٢٤٤ به عوالم آخرت نيز توجه دارند.

لَعَلَّهُمْ بِلِقاءِ رَبِّهِمْ يُؤْمِنُونَ‌- باشد كه به ديدار پروردگارشان ايمان بياورند.»