پيامبران خدا آمدند و آنها را از عاقبت اعمالشان باز داشتند و گفتند كه اين نعمتها كه مى‌بينيد ابدى نيست و از جانب خودشان هم نيست. بلكه نعمتهاى خداوند است كه پيش از شما مردم ديگرى از آنها برخوردار مى‌شده‌اند. ولى آنان ارزش آن نعمتها نشناختند و فاسد شدند و فساد كردند و به همين سبب به هلاكت رسيدند و اينك آن نعمتها به آنان رسيده است و اگر شما هم همان شيوه را برگزينيد به همان سرنوشت دچار خواهيد شد. ماده شترى كه خدا براى قوم ثمود از دل كوه بيرون آورده بود علاوه بر معجزه صالح رمز اين نعمتها هم بود. اگر نمى‌آزردندش و متعرض قتلش نمى‌شدند بسا كه از آن سودها مى‌بردند ولى چنان نكردند و به عذاب خدايى دچار آمدند.

وَ إِلى‌ ثَمُودَ أَخاهُمْ صالِحاً قالَ يا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ ما لَكُمْ مِنْ إِلهٍ غَيْرُهُ قَدْ جاءَتْكُمْ بَيِّنَةٌ مِنْ رَبِّكُمْ هذِهِ ناقَةُ اللَّهِ لَكُمْ آيَةً فَذَرُوها تَأْكُلْ فِي أَرْضِ اللَّهِ وَ لا تَمَسُّوها بِسُوءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذابٌ أَلِيمٌ‌- بر قوم ثمود برادرشان صالح را فرستاديم. گفت: اى قوم من! اللَّه را بپرستيد. شما را هيچ خدايى جز او نيست. از جانب خدا براى شما نشانه‌اى آشكار آمد. اين ماده شتر خدا برايتان نشانه‌اى است.

رهايش كنيد تا در زمين خدا بچرد و هيچ آسيبى به او نرسانيد كه عذابى دردآور شما را فرو خواهد گرفت.

[٧٤] وَ اذْكُرُوا إِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفاءَ مِنْ بَعْدِ عادٍ وَ بَوَّأَكُمْ فِي الْأَرْضِ تَتَّخِذُونَ/ ٣٦٠ مِنْ سُهُولِها قُصُوراً وَ تَنْحِتُونَ الْجِبالَ بُيُوتاً فَاذْكُرُوا آلاءَ اللَّهِ‌- به ياد آريد آن زمان را كه شما را جانشينان قوم عاد كرد و در اين زمين جاى داد تا بروى خاكش قصرها برافرازيد و در كوهستانهايش خانه‌ها بكنيد. نعمتهاى خدا را ياد كنيد.» اينان بدون بيم از خشم طبيعت به زندگى خود ادامه مى‌دادند. آن چنان از نعمتهاى مادى برخوردار بودند كه در تصور كس نمى‌گنجيد كه روزى هر چه ساخته‌اند ويران گردد. مثلا در صخره‌هاى كوهستان خانه‌ها ساخته بودند و در